بزرگترین سایت پیش بینی و کازینو آنلاین در ایران

بازی انفجار حضرات : وبلاگ نویسی جمعه مرکب: SQUIDS به اندازه نانو


انفجار حضرات
بازی انفجار حضرات بت

وبلاگ نویسی جمعه مرکب: SQUIDS به اندازه نانو

اخبار SQUID:

فیزیکدانان یک جمع و جور کوچک و کوچک را توسعه داده اند دستگاه تداخل کوانتومی ابررسانا (SQUID) که می تواند میدان های مغناطیسی را تشخیص دهد. تیم بر روی هسته ساز متمرکز شد ، که شامل دو لایه موازی از گرافن.

طبق معمول ، می توانید از این پست ماهی مرکب برای صحبت در مورد داستانهای امنیتی در اخباری که من آنها را پوشش نداده ام ، استفاده کنید.

رهنمودهای ارسال وبلاگ من را بخوانید اینجا.

ارسال شده در 18 سپتامبر سال 2020 در ساعت 4:14 بعد از ظهر
5 نظر

عکس نوار کناری بروس اشنایر توسط جو مک ایننیس.


سایت انفجار پویان مختاری
انفجار شرطی نیلی حضرات

سایت انفجار : چگونه تلفن هوشمند خود را به یک ربات تبدیل کنیم


بازی بوم شرطی:بازی انفجار

یک ربات خوب می تواند هزینه های زیادی را برای شما بازگرداند. "قیمت روبات های پا و دستکاری های صنعتی به اندازه اتومبیل های لوکس و حتی ارزان ترین ربات های Franka Emika یا Clearpath است. [Robotics] حداقل 10 هزار دلار هزینه دارد. "ماتیاس مولر و ولادن کلتون در آزمایشگاه های اینتل می گویند.

دلیل آن این است که ربات ها به محرک های دقیق ، مجموعه حسگرها و ریزپردازنده های قدرتمند نیاز دارند. این موارد نیاز به برقراری ارتباط داخلی و با جهان خارج دارند. روبات ها همچنین به نرم افزار سفارشی نیاز دارند که بتواند جهان را معنا کند و کارهای پیچیده ای را انجام دهد. به همین دلیل حتی کمترین گرانترین ربات ها صدها دلار قیمت دارند.

اکنون مولر و کولتون راهی برای ارزان تر و توانمندتر کردن ربات ها ارائه داده اند. آنها اشاره می کنند که تلفن های هوشمند مدرن دارای دوربین های با وضوح بالا ، GPS داخلی و سنسورهای اینرسی همراه با قابلیت پردازش پردازنده قدرتمند هستند.

ایده آنها با نام OpenBot ساخت بدنه های ربات ارزان قیمت است که با الهام از Google Cardboard از تلفن های هوشمند به عنوان چشم ، گوش و مغز خود استفاده می کنند. علاوه بر این ، آنها برنامه های خود را به همراه نرم افزاری منتشر کرده اند که همه این امکان را فراهم می کند تا هر کسی بتواند با حدود 50 دلار (به شرط داشتن تلفن هوشمند) ربات های هوشمند و توانمند بسازد.

روش ساده است. محققان با طراحی یک ربات چهار چرخ که باتری کار می کند شروع می کنند. شاسی ساده است ، متشکل از یک صفحه پایین که چرخ ها ، موتورها و میکروکنترلر را در خود جای داده و یک صفحه بالایی با یک نگهدارنده تلفن هوشمند جهانی دارد. این تیم می گوید با چاپگر سه بعدی مصرفی ، چاپ صفحات یک روز کامل طول می کشد. قیمت این مواد در حدود 5 دلار است.

OpenBot: رباتی که توسط تلفن هوشمند کار می کند

(اعتبار: OpenBot)

اجزای دیگر - چهار موتور و چرخ ، یک سنسور سرعت ، برد آردوینو نانو و راننده موتور - فقط 25 دلار قیمت دارند. در واقع ، بزرگترین هزینه تنها سه باتری لیتیوم قابل شارژ است که با هم 21 دلار قیمت دارند و حدود 45 دقیقه دوام می آورند.

این تیم همچنین نرم افزار را ارائه می دهد که در دو قسمت ارائه می شود. اولی روی برد آردوینو نانو قرار گرفته و پلی بین تلفن هوشمند و موتورها ایجاد می کند. مراقب باتری ها و وظایف اصلی موتور است.

مورد دوم یک برنامه اندرویدی است که داده های دوربین داخلی ، ژیروسکوپ ، شتاب سنج ، GPS و غیره را ادغام می کند. با این کار تصاویری در زمان واقعی از محیط ربات و همچنین اطلاعاتی در مورد شتاب ، مکان و شدت نور ارائه می شود. همچنین این داده ها را با استفاده از زیرساخت AI منبع باز TensorFlow Lite پردازش می کند تا افراد و اشیا را تشخیص دهد و برای برنامه ریزی مسیر در زمان واقعی انجام دهد.

این سیستم همچنین می تواند از طریق بلوتوث به کنترلرهای بازی خارجی مانند کنترلرهای PS4 و Xbox متصل شود که به کاربران امکان تعامل با ربات را می دهد. اما اینها ضروری نیستند. مولر و کولتون می گویند: "استفاده از یک کنترل کننده اختیاری است و برای عملکرد مستقل مورد نیاز نیست."

نتیجه یک روبات کوچک بسیار قدرتمند است که ساخت آن در خانه ، م establishسسات آموزشی یا هرجای دیگر ساده است. محققان با آموزش دادن به او برای دنبال کردن یک شخص و حرکت مستقل در محیط های شناخته شده و ناشناخته نسبتاً ساده ، آن را به سرعت طی می کنند.

پیمایش خودکار

نتایج چشمگیر است. شما می توانید ربات را که به صورت مستقل در حال حرکت و پیروی از یک جوان است ، در اینجا مشاهده کنید. و این تیم بر روی طیف گسترده ای از تلفن های هوشمند اعم از دستگاه های نسبتاً اساسی مانند نوکیا 2.2 تا دستگاه های قدرتمند مانند هواوی P30 و گوگل پیکسل 4 XL تأیید کرده است. مولر و کولتون می گویند: "آزمایشات ما نشان داده است که یک بدنه ربات 50 دلاری که از طریق تلفن هوشمند پشتیبانی می شود قادر است شخص را به طور مستقل و ناوبری مستقل دنبال کند."

تعجب آور نیست که دستگاه های قدرتمندتر بهترین عملکرد را دارند. آنها می گویند: "ارزان ترین تلفن پایین رده (نوکیا 2.2) بدترین عملکرد را دارد اما به طرز شگفت انگیزی هنوز هم قادر است در نیمی از زمان شخص را دنبال کند." این عملکرد باید سریع بهتر شود. "ما انتظار داریم که حتی تلفن های سطح پایین نیز در آینده نزدیک بتوانند مدل های پیچیده هوش مصنوعی را به طور قابل اعتماد اجرا کنند."

البته این اولین باری نیست که سازندگان ربات سعی در استفاده از تلفن های هوشمند در طراحی های خود دارند. اما پروژه های قبلی به دلیل قابلیت های تلفن ها در گذشته با مشکل روبرو شده بود یا از تلفن ها به عنوان کنترل کننده استفاده می کرد تا مغز دستگاه. بیشتر آنها دیگر به روز نمی شوند و هیچ كدام با در دسترس قرار دادن آزادانه طرح ها سعی در ترویج رباتیک در این مقیاس ندارند.

این باعث می شود پروژه OpenBot بی نظیر باشد. محققان گفتند: "ما امیدواریم که کار ارائه شده از طریق هزاران ربات ارزان قیمت مستقر در سراسر جهان فرصت های جدیدی برای آموزش و یادگیری در مقیاس بزرگ فراهم کند." در حال پردازش. "ما همچنین انتظار داریم که ایده های اساسی ارائه شده در این کار به سایر اشکال تجسم ربات ، مانند دستکارها ، وسایل نقلیه هوایی و کشتی های آبی نیز گسترش یابد."

تصور اینکه چگونه می توان از این نوع کارها توسط تیم های ریشه دار در سراسر جهان بهره برداری کرد کار سختی نیست. به عنوان مثال ، این نوع ماشین ها می توانند به عنوان سیستم های امنیتی رباتیک ، به عنوان همراه رباتیک و حتی به عنوان سگ های راهنمای رباتیک عمل کنند.

زمان رفتن به سر کار است!


Ref: OpenBot: تبدیل گوشی های هوشمند به ربات arxiv.org/abs/2008.10631

بازی انفجار شرطی
سایت انفجار
سایت شرط بندی انفجار
سایت بازی انفجار

سایت انفجار : 5 پروژه علمی که داوطلبان بشری به ماشین آلات کمک می کنند تا کشف های جدیدی انجام دهند


بازی بوم شرطی:بازی انفجار

Citizen Science Salon یک همکاری بین است کشف کردن و SciStarter.org.


با همکاری یکدیگر ، انسان و کامپیوتر می توانند کارهای بزرگی انجام دهند. انسان ها و رایانه ها از اکوسیستم ها محافظت می کنند ، خطرات را پیش بینی می کنند و بیماری های کشنده را تشخیص و درمان می کنند. در اینجا تنها چند مورد از مشارکتهای رایانه ای مورد علاقه ما در انسان وجود دارد که از مشارکت شما استقبال می کنند.

برنامه ای برای شناسایی گونه ها

گل

این مشاهدات در iNaturalist مربوط به گونه ای است که توسط پروژه دیده بان گلهای شمال شرقی آلپ ردیابی شده است. (اعتبار: عکس 5726794 ، (ج) شان بلانی ، برخی از حقوق محفوظ است (CC BY-NC)).

Seek by iNaturalist ابزاری موبایلی است که با شناسایی الگوریتم های قدرتمند بینایی رایانه ای که توسط عکس ها و شناسایی های انجام شده توسط جامعه جهانی iNaturalist ایجاد می شود ، شناسایی قابل توجهی از ارگانیسم ها را انجام می دهد. به سادگی برنامه را بارگیری کنید و شروع به کاوش در گیاهان و حیوانات کنید ، نشان ها را بدست آورید و به صورت اختیاری ، آنچه را که برای بهبود الگوریتم پیدا کرده اید ، به اشتراک بگذارید.


شرکت کنید: برای شناسایی گونه ها و تحقیقات پیشرفته با iNaturalist همراه شوید


با Stall Catchers به ​​یافتن درمانی برای آلزایمر کمک کنید

بازی گیرنده غرفه آلزایمر

Stall Catchers یک بازی آنلاین است که در آن بازیکنان کلیپ های ویدئویی رگ های خونی مغز موش ها را مشاهده می کنند و سپس جریان یا “راکد” بودن آنها را تشخیص می دهند. این داده ها به دانشمندان کمک می کند تا جستجوی درمان آلزایمر را تسریع کنند. (اعتبار: Stall Catchers)

با کمک دانشمندان شهروند ، پروژه Stall Catchers اکنون سه مقاله تحقیقاتی برای چاپ در دست تکمیل دارد که همگی بر روی درمانهای جدید بیماری آلزایمر تمرکز دارند. اما چیزهای بیشتری برای کشف وجود دارد ، و Stall Catchers در حال حاضر پیشگام تکنیک های جدید یادگیری ماشین در ترکیب با تجزیه و تحلیل دانشمندان شهروندی مانند شما است. نیروی مغزی خود را برای مبارزه با عامل اصلی مرگ و معلولیت به کار بگیرید.


شرکت کنید: در مبارزه با آلزایمر به Stall Catcher بپیوندید


یک کارآگاه ژنتیک شوید

phylo.jpg

(اعتبار: Phylo)

با بهینه سازی ترازهای توالی چندگانه ژنتیکی یا MSA ، به دانشمندان کمک کنید تا تکامل و عملکرد DNA ، RNA و توالی پروتئین را مطالعه کنند. خوشبختانه برای متخصصان غیر ژنتیکی ، پروژه Phylo داده ها را به شکل های رنگی جمع می کند و آنها را در یک رابط مانند بازی ارائه می دهد که هر کسی می تواند بازی کند.


شرکت کنید: یک بازی انجام دهید و به متخصصان ژنتیک کمک کنید


به ردیابی کوسه های نهنگ و سایر حیوانات کمک کنید

کوسه نهنگ

(اعتبار: Lindsey Lu / Shutterstock)

Wildbook تحقیقات ساختاری حیات وحش را با هوش مصنوعی ، دانش شهروندی و دید رایانه ای برای سرعت بخشیدن به تجزیه و تحلیل جمعیت و ایجاد بینش های جدید برای کمک به مبارزه با نابودی مخلوط می کند. این پروژه با استفاده از عکس های ارسال شده توسط دانشمندان شهروند ، حیوانات منفرد (مانند کوسه های نهنگ) را شناسایی و ردیابی می کند.


شرکت کنید: کوسه های نهنگ و موارد دیگر را با Wildbook ردیابی کنید


آموزش را با قلعه فضایی بهبود ببخشید

فضاپیما

(اعتبار: قلعه فضایی)

فعالیت شما در Space Fortress به محققان کمک می کند تا در مورد یادگیری یاد بگیرند: چگونه بازیکنان مهارت های بازی خود را پس از دوره های عدم استفاده حفظ می کنند. نتایج برای توسعه مدلی برای بهینه سازی رژیم های آموزشی برای متخصصان در صنایع مختلف استفاده می شود ، به طوری که دروس را به موقع ارائه می دهیم: نه خیلی زود ، نه خیلی دیر.


شرکت کنید: به محققان کمک کنید تا روشهای آموزش را بهبود ببخشند

بازی انفجار شرطی
سایت انفجار
سایت شرط بندی انفجار
سایت بازی انفجار

بازی انفجار حضرات : You Won’t Believe My Morning — Wait But Why


انفجار حضرات
بازی انفجار حضرات بت

You won’t believe my morning.

I went out on my daily excursion to sit on the front step of my building for ten minutes holding my breath when people walked by. Normally, I spend the time diddling around my phone, but I forgot to bring my phone this morning, so I just looked around.

As I was taking in the emptiness of the street, a little glint caught my eye in a patch of dirt on the sidewalk. I bent over to look closer, and there was the glint again. It wasn’t a normal glint like from a shiny rock or a piece of metal—it was a little pinprick of flashing light.

Intrigued, I was now on all fours looking closer. And I saw the most surreal thing.

Tiny houses.

Like tiny houses. Each about a millimeter high, like ornately carved grains of sand.

I was either dreaming or looking at the coolest, cutest little art project ever.

As I examined the microscopic village, I noticed what looked like a scrawl of teeny letters on the dirt next to the houses. It said:

PUT YOUR THUMB ON THE OVAL

Now fully having the time of my life, I looked around for an oval. I searched for a few minutes with no luck until I saw, a bit outside the area where the houses were, a little strip of silver, maybe two millimeters long and a millimeter wide. Careful not to damage the houses, I put my thumb on it.

I won’t be able to accurately describe what happened next, but I’ll try my best. Imagine if the ground underneath you suddenly felt like a furiously spinning liquid whirlpool, combined with the feeling of freefalling, combined with your entire visual field turning into a blurry gray, combined with the worst nausea of your life.

And then, just as fast as it started, it all stopped. I cowered for a few seconds trying to catch my breath, and when I opened my eyes, I wasn’t in New York anymore.

I was on a pastoral ranch, surrounded by big log cabins and a bunch of people staring down at me as I looked up at them, still on all fours. One of the people said to me, “Are you okay?”

“I feel okay, but I’m having severe hallucinations.”

They all started cheering and hugging and high-fiving each other.

“Are you doctors?” I asked.

“He thinks he has the virus,” one of them said, and they all roared with laughter.

A woman shushed the crowd and said, “Okay, back to work everyone. I’ll give him the briefing.”

The others left, and the woman smiled at me. “I’m Layla.”

“Hi Layla. Do I have coronavirus?” I asked.

“You don’t have coronavirus,” she said. “You’re just tiny. We shrunk you to 1/10,000th of your normal size. You haven’t moved anywhere, you’ve just gotten much smaller.”

“Fuck,” I explained.

“Yeah, I imagine it’s a lot to take in,” she said. “Let me try to clear things up. There are different tiers of human life, not just the one you’re used to. Our tier is exactly 1/10,000th the size of yours. In yours, people are about 180 centimeters tall. Here, we’re about 0.18 millimeters tall. We’d say 180 micrometers tall, but I know in your world, micrometers don’t mean very much.”

I stared at her. “You’re telling me I’m 0.18 millimeters tall right now?”

“Correct,” she said. “About half the size of a dust mite, or a little taller than the width of a human hair up in your world. A person in your world with really good eyesight could barely see you, if they looked closely. And see that house over there?” She pointed to a large, three-story house. “In the scale you’re used to, that would be about 10 meters high. Here, it’s about the size of a cubic millimeter—the size of a grain of sand on the sidewalk. Some of our houses were actually carved from grains of sand.”

“Hold on.” I stopped her. “I’m very scared of bugs. I wrote a whole post about it once. Are there giant bugs here?”

“Yes and no. There are no bugs in our village because we lined the perimeter with a poison that kills any insects that come too close. But you wouldn’t want to walk too far away from the houses—about three centimeters from here, you’ll cross that barrier and run into things you won’t like.”

“How about flying bugs?” I asked diligently.

“Oh, I haven’t mentioned time yet. Okay so time here moves 100 times faster than it does up on your tier. Time scales up inversely with the square root of the size difference. So 1/10,000th of the size means 100X faster time. So when a flying insect starts to descend into the village, our defense crew has over a minute here to handle the situation. They fire a jet of air at the insect that deflects it away from us. Same deal for dogs. Every year or two, a dog will pee on us. The defense crew keeps track of every dog walking by. At 1/100th the speed of our world, we first see an approaching dog about ten minutes before it gets near us, and by the time a peeing dog is lifting its leg over us, we’ve had plenty of time to draw the tarps, which roll over the entire village and cover everything—the same tarps we use every time it rains or snows.”

“Good to know. But why am I here?”

“Right, I was about to get to that. After a heated debate in the village, we voted to bring someone from your world here, because we wanted to show you something. We’ve been trying to catch someone’s eye in your world for three of your weeks. That’s almost six years here. That’s why everyone was so excited to see you.”

“How did you catch my attention?”

“With that.” She pointed at a tube on the roof of one of the houses that looked like large telescope. “That’s a super-powered laser that we’ve been trying to shine in people’s eyes as they walked by on the sidewalk. But no one noticed. Until today. Way out on the horizon, we piled boulders into the shapes of letters that spelled out the instructions, and you were dicking around just hard enough that you actually bent down to read them. We’re thankful.”

“What was that oval in the instructions?”

“Look down.”

I was standing on a metallic oval about the size of a swimming pool.

“This is our trans-tier station. When you touched this with your thumb, it shrunk you down to our tier.

“Wait.” I looked up at her. “Do I live here now?”

She laughed. “Don’t worry. We’ll send you back to your world in a little bit. Now come with me.”

I walked with Layla towards the other side of the village. I looked around. Everyone was staring at me. Some people waved.

“What’s that?” I asked Layla, pointing up at what looked like a sheet of color stretching into the sky.

“That’s your apartment building. All you can see from here is the first brick. That band of light way up in the sky is the mortar between the first and second brick in the wall.”

We walked into a small building and entered a room with a long white table in the middle. Layla turned towards a wall on the side of the room, and suddenly the outline of a square formed in the wall. The square moved outwards into the room and rotated downwards until it was parallel to the floor. Layla pulled a tweezer-like tool from her pocket and carefully pinched what looked like nothing a few centimeters above the panel.

She walked over to me. “Open your palm.”

She put her tweezers into my hand and dropped something the size of a grain of sand. I raised up my palm to look at it. It was reddish and fuzzy.

“What is it?” I asked.

“SARS-CoV-2. What you’ve been calling ‘coronavirus.’”

I flung it across the room. “What the fuck.”

Layla laughed, touched the square, and the little object flew back across the room into its spot above the square.

“It can’t hurt you here. The viruses of your world are way too big to do any damage in our bodies.”

I stared at her, trying to process the situation. “How do you know about coronavirus? And how did you…get one?”

“Oh we know everything about your world. Your tier moves so slowly compared to ours that your technology is eons behind ours. Our tools have allowed us to watch your world since your prehistoric days. As for how we got a coronavirus particle, we didn’t get it—we made it.”

You made the coronavirus?”

“Well, with a little help. Follow me.”

Again I followed Layla, again dumbfounded, this time out of the building toward a fenced-in area outside. When we got close, a door in the fence opened and inside, we stood together on the edge of what looked like a barren circle of land.

Layla opened her hand. The little virus was sitting neatly on her palm. “SARS-CoV-2 is a standard sized Coronavirus—about 120 nanometers in diameter. 120 nanometers is ridiculously small in your world, but in ours, you can roll it around in your fingers.

“Cool…let me think about that for a minute.”

“Wait, I can explain this better. In your world, this is a perfect size analogy:

SARS-CoV-2 : grain of sand :: grain of sand : house

In both cases, the relationship is 1-to-10,000, which is also the relationship of our world to yours. In your world, your apartment building is huge, a grain of sand is tiny, and this coronavirus is unfathomably microscopic. In ours, the virus is tiny, a grain of your sand is huge enough to live in, and your apartment building is unfathomably large.”

“Makes sense.”

“Now, what’s a virus made of? Atoms. And atoms are about 0.1 nanometers in diameter—about 1/1,000th of the diameter of a SARS-CoV-2 particle. That’s small even for us. An atom is almost as small for us as a virus is for you. Constructing a virus requires incredibly complex engineering and tools that can interact with the quantum field. We can’t do it ourselves.”

“So how—”

“Look down.”

I looked at the ground.

She pulled me toward the center of the circle of land and then pulled me to an abrupt stop.

“Look closer.”

I bent over as far as I could and strained my eyes. No. Fucking. Way.

Another microscopic world.

“Is that…”

“Yup. That’s the tier below us. Give me your thumb.”

She carefully placed the virus particle onto the ground. Then she guided my hand to the ground, touching both of our thumbs to a little metallic spot.

Whirlpool. Falling. Gray. Nausea. Misery.

I eventually got a hold of my trembling and drooling and opened my eyes. In every direction, as far as I could see, stretched a hazy blue-ish / purple-ish plane. It also began to dawn on me that I wasn’t standing or sitting on anything—I was floating.

After about a minute of wondering what the hell was going on in my life, a patch of the sky darkened. The dark region became smaller and more defined until it condensed into Layla floating next to me.

“Please don’t leave me again,” I said.

“Sorry, my thumb hit the pad a split second later than yours did. Time moves 100 times faster here than up there, so you got to spend some reflective time here by yourself.”

“Okay where are we?”

“We’re outside your apartment building. Remember?”

“Righttt. So what size are we?”

“We went down the same jump you did when you transitioned from your world to ours—we shrunk to 1/10,000th of our previous size. So you’re now 18 nanometers tall. If you stood on the edge of a cross-section of a human hair, it would take you about two hours to walk across it.”

“Jesus.”

“Time here is now going by at 100X the speed of time in my world, which means it’s moving 10,000 times faster than the speed of time in yours. You could spend a year here and less than an hour would pass in your world.”

“Kind of like Inception?”

“Not really. Anyway, nothing down here works the way it does in our worlds. Like see how the ground is all eternal and purply?”

“Yeah.”

“That’s not really ground, and it’s not really purple. When you’re this small, there aren’t any solid objects in the sense you understand. And your eyes are too small now to perceive the visible light spectrum.”

“So what the hell?”

“I don’t really get it either. But the people who live here have incredibly advanced ways of manipulating the quantum field so we can feel like we’re intact humans, floating in place, seeing purple. They set it up this way because it’s something we can make sense of.”

“That’s nice of them. Where are they all anyway?”

“The thing is, they don’t like our world, and they really don’t like your world. They interact with us occasionally, when it’s necessary, but they’ll never allow you or anyone from your world to see them or know anything about how they live. This is actually the first time anyone from your world has been allowed down here, other than Andy Kaufman, who’s lived here since 1984.”

“Then why am I allowed to be here?”

“So I can show you this.”

Layla straightened her arm in front of her, with her palm facing outwards. Her palm lit up and when it did, a bizarre-looking giant object was revealed in front of us.

“This,” Layla said, “is SARS-CoV-2. Down here, it’s the size of a house.”

I looked up at the vast virus in front of me. It looked nothing like it had when it was a fuzzy grain of sand in my hand. It was transparent, like a massive, intricately structured, sphere-shaped jellyfish. There was a kind of furious movement within the transparency, but I couldn’t see anything specific moving. It was confusing.

Layla motioned for me to come close to the virus. She took my hand and placed my palm onto the virus’s almost invisible surface. It felt kind of like palming a grape bunch except instead of grapes it was tapioca balls like the ones in those bubble teas—if the tapioca balls were vibrating so vigorously that it felt a little like being mildly electroshocked, like when you put your finger in an electrical outlet. It was an unpleasant sensation, though not quite painful, and super weird and cool-feeling.

“Pull one off,” Layla said.

It took me a few tries to latch onto one of the atoms, because they’re “slippery” (quotes because there is no word for what it felt like, but “slippery” gets the general idea across), and when I finally got one and pulled, there was a lot of resistance. When I pulled it, it dragged the adjacent atoms along with it, and the harder I pulled, the more ferociously and unpleasantly it vibrated. Finally it snapped free. I looked at my fist—I had an atom.

Layla smiled. “Cool right?”

So cool. Can I keep it?”

“Sure good luck with that.”

I was so awe-struck by so many things, I had forgotten how intensely confused I was.

“Wait, so why did you make this?”

She turned towards me. “As I said, because of the way time moves—”

“Your world has been around a lot longer than ours.”

“Yes. And this world we’re in now has been around a lot longer than mine. They know much more about everything than we do, and they can do things we can’t even begin to understand. The stuff they can do is so over our heads they can’t even explain it to us. And we’re that far ahead of your world.

For a long time, as advanced as this world was, it relied on us to preserve our world for its own survival. It exists on a patch of dirt in our village. If our village were destroyed, they would be destroyed with it. But a while back, they worked out the technology for how to be location independent, which means they can move from wherever they are to any other place in the universe instantly.

We don’t have that technology yet. We tried to learn from them, but we couldn’t grasp the fundamental ideas well enough to develop it ourselves. So we’re stuck in our location.”

“In New York City?”

“Yup. We migrated here in the 1800s when we determined it would be a good place to interface with your world, should the need ever arise. We’re also not the only people in our world. There are lots of villages like ours in different parts of the Earth. Once we connected with you, the others stopped broadcasting their location. There’s no reason for more than one of us to be revealed to your world.

For most of time, Earth was a safe and stable home for our world. But over the last century, your world has been advancing exponentially in technology but remaining stagnant in wisdom. You’re rapidly gaining tremendous powers but still behaving like short-sighted primates. The voice of wisdom is there, but it’s being trampled over by political parties, religions, and nations too mired in blind conflict to lift their heads up and see the bigger picture.”

“It’s funny you say that Layla. I’m actually writing a whole thing about—”

“Oh I know. We did our research on everyone who lives in your vicinity so we’d know how to communicate with the person we brought to us if we caught someone’s attention. That’s why I’m speaking English and speaking in the odd way you do. Your little series is cute, even if it took us forever to read—but it will have limited effect. Your world is stubborn about growing up. And in the process of destroying yourselves, we believe you’ll destroy us as well.”

“So you’re trying to kill us off with a pandemic.”

“If we wanted to kill you off, you’d all be dead right now. It’s an option we hope we don’t have to use. We were once like you and we empathize with your struggle.

We created this coronavirus to fall into a certain sweet spot—not damaging enough to destroy your world, but bad enough to cause a long and scary global crisis. Short of an alien attack, it is the one thing that could make all humans in your world feel like they’re on the same team against a common enemy. The first and most crucial step on the road to a long-lasting species is the epiphany that you truly are a single team, alone in a dark and dangerous universe. We’re hoping the virus can help push you in that direction.”

“I feel like there was a better way to do this.”

“We probably could have thought a little harder about it.”

“Yeah cause it’s going pretty badly up there is the thing.”

“Totes. Anyway, we couldn’t make the virus on our own. It’s hard enough to make something that small and complex that involves atomic and subatomic construction, but we wanted the virus to be precisely as harmful as it is. We needed help. The tier below us is less vulnerable to your world than we are, but for reasons I’m not entirely sure about, they also believe living in a multi-tiered ecosystem may be important in the future—so they share our interests. They agreed to build the virus for us.”

“How did you manage to get the virus into our world?” I asked.

“It’s funny. You have to imagine it from our perspective. If you’re us, the world you’re planning to transform is a planet with nearly an AU diameter, full of 18-kilometer tall people—people so tall, your world’s airplanes could accidentally fly into their belly buttons. Now imagine you’re standing on that planet, smaller than one of their dust mites, pinching between your fingers something the size of a grain of sand on your scale. You find your way onto one of these giants’ football-field-size teeth, and you flick the grain of sand into his kilometer-wide chasm of a mouth. And that’s supposed to change the trajectory of their future. It seems impossible.

“And yet.”

“And yet. With some very clever maneuvers, we flicked our little particle into the mouth of an unlucky giant, and it did the trick. By the way, we were dying when you blamed it on a pangolin of all things.”

“He seemed guilty. I still don’t understand why you brought me down here.”

“We weren’t originally planning to reveal any of this backstory to your world. But after watching things unfold for the first few weeks, we don’t see enough of the effect we were hoping for. Maybe if your world learns that there are other worlds out there—worlds that did manage to triumph in the wisdom game—it’ll empower the wise voices to stand up with a bit more courage in this struggle and in even greater challenges that lie ahead. It’s a long shot, but these are desperate times.”

“I guess it’s worth a try. I’ll write a post explaining what I learned from you.”

“And tweet out the post and send it out to your email list and stuff?”

“Eh. Fine.”

“Ready to go back up to your life? Only 23 seconds have passed there since you shrunk down.”

“Yeah let’s do it.”

Layla and I moved ourselves on top of the big metal oval.

“I’m going to increase my size 10,000-fold and yours 100,000,000-fold, so you can go back home in one shot…which is a good thing because transporting up is even worse than transporting down.”

“Great…”

“Ready?”

“I have one more question.”

“Yes?”

“How many tiers are there?” I asked.

“No one knows for sure. The people on this atomic-level tier tell us they know of at least one tier below them, though they won’t tell us more than that. And no one seems to know about tiers above yours. Your world is thinking about that, with all your multiverse talk. We’re still working on that one too.”

“If you ever figure it out, will you let me know?”

“One thing at a time.”

We touched our thumbs to the metal.

___________

If you like Wait But Why, sign up for the email list and we’ll send you new posts right when they come out.

To support Wait But Why, visit our Patreon page.

More Posts:

As discussed, why bugs ruin everything.

Another time we transported ourselves.

And a puzzle for your quarantine.




سایت انفجار پویان مختاری
انفجار شرطی نیلی حضرات

سایت انفجار : 8 آزمایش علمی سرگرم کننده که می توانید به راحتی در خانه انجام دهید


بازی بوم شرطی:بازی انفجار

Citizen Science Salon یک همکاری بین است کشف کردن و SciStarter.org.


در سراسر جهان ، میلیون ها کودک به روشی کاملاً متفاوت به مدرسه برمی گردند. کلاسها بصورت آنلاین است. معلمان در کلاس های مجازی با دانش آموزان صحبت می کنند. و والدین اغلب در جستجوی فرصتهای جدید عملی یادگیری علم نیستند.

ما پشت شما هستیم در اینجا هشت آزمایش علمی سرگرم کننده و آسان آورده شده است که می توانید در خانه با کودکان در هر سنی انجام دهید. علاوه بر این ، هر یک از این پروژه های علمی به تلاش های تحقیقاتی واقعی از طریق علم شهروندی مرتبط می شوند ، جایی که داوطلبان به متخصصان کمک می کنند تا داده ها را جمع آوری و تجزیه و تحلیل کنند.

خمیر مایه وحشی درست کنید

آغازگر مایه ترش

حباب های تازه خمیر مایه که اخیراً تغذیه شده اند و فعالیت آن از مخمر طبیعی است. (اعتبار: پروژه Wild Sourdough)

به نظر می رسد که هم اکنون همه دنیا در حال پخت نان خمیر مایه خانگی هستند. وقتی مخمر نانوا از قفسه های فروشگاه ناپدید شد ، سوردو جذابیت زیادی پیدا کرد. برخلاف سایر پروژه های پخت ، خمیر مایه به مخمر خریداری شده فروشگاه نیاز ندارد. درعوض ، با استارتر مایه ترشی درست می شود.

اگر آرد دارید ، می توانید به راحتی با تهیه غذای آغازین مایه خود ترجیح دهید. غذای خمیر مایع وحشی به مخمر فراوان خانه های ما ضربه می زند و آنها را برای تهیه نان خوشمزه آماده می کند. وقتی نوبت به آزمایش های علمی می رسد که می توانید در خانه انجام دهید ، تعداد کمی از آنها می توانند از این آزمایش خوشمزه تر و مفیدتر باشند. همچنین در این راه به دانشمندان کمک خواهید کرد.

پروژه خمیر ترش وحشی یک آزمایش علمی جهانی است که امیدوار است بتواند کشف کند که جوامع مبتدی مایه ترشی در طول زمان چگونه شکل می گیرند. تیم پشتیبان این تلاش برای کشف چگونگی تأثیر عواملی مانند جغرافیا و انواع آرد بر جوامع مخمر است. از همه بهتر ، تلاش برای شما یک راهنمای گام به گام دارد که به شما امکان می دهد یاد بگیرید چگونه خودتان شروع به کار مایه ترشی کنید.


شرکت کنید: خمیر مایه خود را برای علوم درست کنید


ایجاد یک ابر در یک شیشه

مواد ابر -640x350

تمام مواد آزمایش علمی شما برای ایجاد ابر در یک شیشه نیاز دارید. (اعتبار: NASA / JPL)

ابرها محرک مهم و غالباً غافل از دمای زمین هستند. آنها نور خورشید را به دام می اندازند ، اما همچنین باعث بازتاب آن به فضا می شوند. این نقش دانشمندان اقلیم را برای بررسی ابرهای سیاره ما ، و چگونگی تغییر آنها عجله می کنند. ناظر GLOBE ناسا: پروژه ابرها از دانشمندان شهروند برای تهیه تصاویر آسمان ، به علاوه مشاهدات پوشش ابر ، نوع ، شرایط آسمان و دید استفاده می کند. این داده ها به تحقیقات علمی واقعی و تأیید آنچه ماهواره ها از فضا می بینند کمک می کند.

شما می توانید با بچه های خود درگیر شوید و با افزودن درسهایی درباره ابرها ، تجربه را غنی کنید. به عنوان مثال ، ناسا تعدادی روش سرگرم کننده و آسان برای یادگیری در مورد علم آب و هوا و ابرها از جمله آزمایش های علمی اضافه کرده است. یکی از بهترین پروژه های مرتبط ایجاد ابر در کوزه است. این آزمایش ساده علمی راهی قدرتمند برای نشان دادن نحوه کار ابرها است. شما فقط به آب ، یخ ، شیشه و چند دقیقه وقت نیاز دارید.


شرکت کنید: به Globe Observer: Clouds ناسا بپیوندید


باران و برف را با CoCoRaHS اندازه گیری کنید

CoCoRaHS-300x200.png

پروژه CoCoRaHS از داوطلبان می خواهد میزان باران و برف را در خانه اندازه گیری کنند. (اعتبار: CoCoRaHS)

پاییز به سرعت نزدیک می شود ، این بدان معناست که بسیاری از ما به زودی در خانه خواهیم بود و از پنجره باران و برف را تماشا می کنیم. چرا به جای تسلیم در تاریکی ، این آب و هوا را به یک آزمایش علمی سرگرم کننده برای بچه های خود تبدیل نکنید؟

برنامه نظارت بر آب و هوا CoCoRaHS یا شبکه مشترک باران ، تگرگ و برف ، شبکه ای از داوطلبان است که میزان بارش را اندازه گیری و گزارش می کنند. CoCoRaHS بر آموزش و آموزش تأكید دارد و آنها حتی یك وب سایت تعاملی سرشار از منابع آموزشی و حتی برنامه های درسی سرویس ملی آب و هوا دارند كه می توانید در خانه استفاده كنید.

به عنوان یک داوطلب ، از همان اندازه گیرهای کم هزینه هواشناسی که هواشناسان و شهرها استفاده می کنند استفاده خواهید کرد. سپس ، هنگامی که باران ، برف یا تگرگ می بارد ، داده های بارش خود را به وب سایت ارسال می کنید تا بتوانید آنها را در زمان واقعی با دیگران مقایسه کنید. این اطلاعات همچنین به خدمات ملی آب و هوا و همچنین محققان ، کشاورزان ، مدیران اورژانس – و افراد کنجکاو در همه جا کمک می کند.


شرکت کنید: به شبکه نظارت بر آب و هوا CoCoRaHS بپیوندید


یک باغ گرده افشانی بکارید

آفتابگردان و زنبورعسل

گرده افشان ها جز component اساسی یک اکوسیستم سالم هستند. آنها همچنین 35 درصد از محصولات زراعی جهان را تحت تأثیر قرار می دهند. (اعتبار تصویر: USFWS)

گرده افشان ها در اکوسیستم های زمین نقش حیاتی دارند و با این حال توسط آفت کش ها ، بیماری ها ، از بین رفتن زیستگاه و حتی تغییرات آب و هوایی تهدید می شوند. این باعث می شود بسیاری از افراد در جستجوی راه هایی برای کمک به نجات زنبورها و سایر گرده افشان ها باشند.

گزینه های زیادی برای تراشه وجود دارد ، اما یکی از تأثیرگذارترین کارهایی که شما و بچه هایتان می توانید در خانه انجام دهید کاشت باغ گرده افشان است.

این نه تنها برای کمک به گرده افشان ها که مبارزه می کنند ، بلکه می تواند به عنوان یک آزمایشگاه علمی طولانی مدت در خانه باشد. SciStarter ، گروه علوم شهروندی در پشت این پست وبلاگ ، یک گروه کامل از پروژه های علمی در خانه را که می تواند از باغ گرده افشان انجام شود ، جمع آوری کرده است. شما می توانید پروانه ها ، پروانه ها ، زنبورهای عسل ، مرغ مگس خوار و موارد دیگر را تماشا کنید ، سپس به دانشمندان کمک کنید تا مهاجرت آنها را در سراسر کشور ردیابی کنند.


شرکت کنید: یک باغ گرده افشان بکارید


کاندو زنبورعسل بسازید

پروژه گرده افشانی کالیفرنیا

با ساخت یک کانکس زنبور عسل یا کاشت باغ گرده افشان ، می توانید در انبوهی از پروژه های علوم شهروندی شرکت کنید که از داوطلبان می خواهد موجوداتی را که در حیاط خانه خود می بینند ثبت کنند. (اعتبار: پروژه گرده افشانی کالیفرنیا)

اگر قبلاً در خانه باغ سپر دارید یا هنوز خیلی سرد است که هنوز به فکر کاشت نیستید ، می توانید در خانه بمانید و به گرده افشان کمک کنید. گروهی که هفته ملی گرده افشانی را پشت سر می گذارند ، دستورالعمل هایی برای چگونگی ساخت خانه ای برای زنبورهای بومی ، به نام کاندو زنبور عسل ، گردآوری کرده اند. برخلاف زنبورهای عسل اهلی که در زنبورستان ها زندگی می کنند ، بیشتر زنبورهای وحشی بومی و وحشی که در حیاط خانه خود پیدا می کنید در واقع خانه های خود را در خاک یا درخت فرو می برند.

با ساخت یک کانکس زنبور عسل ، می توانید زنبورها را به زندگی در نزدیکی ترغیب کنید و همچنین یک آزمایش علمی سرگرم کننده را انجام دهید که در خانه انجام می شود. پس از پایان کار ، می توانید ببینید که انواع مخلوقات در آنجا اقامت دارند و نتایج علمی را گزارش می دهند.


شرکت کنید: یک کاندو زنبور عسل بسازید


آسمان شب را اسکن کنید

فرد آسمان شب

(اعتبار: رصدخانه جنوب اروپا / ص. هورالک)

در سراسر جهان ، آلودگی نوری ساختمان ها و چراغ های خیابانی مانع از دید ما نسبت به آسمان شب می شود. بیشتر افرادی که در شهرها زندگی می کنند ، هرگز آسمان تاریک یا راه شیری را ندیده اند. این فقط برای انسان مضر نیست ، بلکه برای گیاهان ، حیوانات و حشرات که در اثر آلودگی نور مختل می شوند نیز مضر است.

اگر عاشق نجوم نوپا در خانه هستید ، می توانید در یک پروژه علمی به نام Globe at Night شرکت کنید که هدف آن ایجاد مقیاس جهانی آلودگی نوری در آسمان شب ما است.

برای این آزمایش علمی ، می توانید مشاهدات را فقط با استفاده از تلفن هوشمند شروع کنید. تاریکی آسمان را با تعداد ستاره هایی که می بینید مشخص خواهید کرد. و می توانید برای کمک به ثبت داده های بهتر ، یک متر سنجش کیفیت آسمان را از طریق این پروژه تهیه کنید.


شرکت کنید: آلودگی نور را در جامعه خود اندازه بگیرید


کیفیت آب را اندازه گیری کنید

خاکی

(اعتبار: EarthEcho Water Challenge)

بیش از 1.5 میلیون داوطلب از سراسر کره زمین در حال حاضر در یک آزمایش علمی برای ردیابی – و محافظت – از آبراه های زمین شرکت می کنند. تلاش علمی شهروندان EarthEcho Water Challenge نامیده می شود و کاربران از این طریق یک کیت تست آب را با قیمت 25 دلار خریداری می کنند و سپس شروع به جمع آوری اطلاعات اولیه آب می کنند.

داوطلبان مواردی مانند وضوح آب ، دما ، pH و اکسیژن محلول را ثبت می کنند. این داده ها به یک پایگاه داده بزرگ متصل می شوند ، جایی که برای تحقیقات علمی واقعی و کمک به محافظت از آبراه ها مورد استفاده قرار می گیرند.


شرکت کنید: به زمین چالش آب اکو بپیوندید


ویتامین C موجود در آب خود را مطالعه کنید

اسکوربوت فضا

پروژه علمی شهروندی Space Scurvy از داوطلبان می خواهد محتوای ویتامین C آب آنها را اندازه گیری کنند. (اعتبار: Space Scurvy)

با بازگشت به دوران طلایی قایقرانی ، ملوانان نگران بودند که به اسکوربوت مبتلا شوند. کمبود ویتامین C در طول سفرهای طولانی می تواند باعث ایجاد مشکلات بهداشتی شود. اسکوربوت شما را ضعیف می کند ، باعث مشکلات پوستی و بیماری های لثه می شود و بهبود آن را دشوار می کند. اسکوربوت حتی می تواند شما را بکشد. این فقط یک نگرانی قدیمی نیست. کاشفان فضایی آینده هنگام حرکت برای کشف منظومه شمسی ، باید نگران ویتامین C باشند. و این زاویه ای است که توسط یک پروژه علمی سرگرم کننده شهروند به نام Space Scurvy استفاده شده است.

این پروژه از دانش آموزان می خواهد تا از وسایل خانه برای آزمایش ویتامین C آب میوه های موجود در مدارس و خانه هایشان استفاده کنند. دستیابی به ابزارهای لازم برای این آزمایش علمی باید آسان باشد و سایت برای شما سرگرم کننده و دستورالعمل های ساده ای را دنبال می کند.


شرکت کنید: ویتامین C را برای پروژه اسکوروی فضایی اندازه گیری کنید


توجه: برخی از این پروژه ها وابسته به SciStarter هستند و شما می توانید با اضافه کردن نام کاربری خود در بخش “اطلاعات و تنظیمات” در داشبورد SciStarter ، اعتبار مشارکت خود را کسب کنید.

بازی انفجار شرطی
سایت انفجار
سایت شرط بندی انفجار
سایت بازی انفجار

بازی انفجار حضرات : اعلامیه مهم – تلاش خیار


انفجار حضرات
بازی انفجار حضرات بت

سلام به همه! از خواندن Cucumber Quest متشکرم. دوست دارم کمی در مورد آینده کمیک صحبت کنم. این یک نوع سخت خواهد بود ، اما من را بشنوید.

درست به این نکته پی می برم: من نمی توانم همانطور که هستم روی CQ کار کنم. من نمی خواهم در مورد جزئیات غر بزنم ، اما همه چیز در زندگی من تغییر می کند و من فقط وقت و انرژی ندارم که این وب کم را به عنوان اولویت شماره یک خود ادامه دهم.

من می دانم که این برای بسیاری از شما ناامید کننده خواهد بود ، و متاسفم. لطفاً وقتی می گویم تصمیم گیری برای تصمیم گیری آسان نبود ، باور کنید. مدتها بود که سعی در جلوگیری از نوشتن این پست داشتم ، اما وقت آن رسیده است که درمورد آنچه قادر هستم با خودم صادق باشم. بنابراین ، صفحه 931 آخرین صفحه این داستان به شکل فعلی خواهد بود.

طرح اینجاست: Cucumber Quest در یک وقفه طولانی است. در پایان این وقفه ، داستان در یک به روزرسانی بزرگ – نه بصورت کمیک ، بلکه در قالب متن مصور – به پایان می رسد. اگر از خود می پرسید که چگونه به نظر می رسد ، با ما همراه باشید! من باقی مانده فصل 5 را به عنوان یک متن مصور کامل کردم ، که می توانید بعد از این پست بخوانید.

یک بار دیگر ، بسیار سپاسگزارم که کمیک من را تا این لحظه خواندید ، چه در 8 سال گذشته حضور داشته باشید و چه اینکه امروز فقط به آن برخورد کرده اید. از اینکه خیار را با شما تقسیم کرده ام بسیار خوشحال کننده بوده است و من فروتنانه تا آخر صبر شما را طلب می کنم.

آنجا میبینمت!


سایت انفجار پویان مختاری
انفجار شرطی نیلی حضرات

سایت انفجار : مراقب باشید: اجسام در جهان بزرگتر از آن هستند که به نظر می رسند


بازی بوم شرطی:بازی انفجار

در حدود 4 میلیارد سال دیگر ، کهکشان آندرومدا با کهکشان ما ، کهکشان راه شیری برخورد خواهد کرد و انفجار درخشان شکل گیری ستارگان را به وجود می آورد. این دقیقاً خبر فوری نیست (با فرض اینکه هر اتفاقی که میلیاردها سال در آینده رخ دهد را می توان از هر نوع “اخبار” دانست). ستاره شناسان از دهه ها پیش در مورد برخورد قریب الوقوع می دانند ، بسیاری از داستانهای مشهور در مورد آن بحث کرده اند و تیمی که با تلسکوپ فضایی هابل کار می کند حتی تصاویر زیبایی از این آتش سوزی قریب الوقوع را در کنار هم قرار داده است.

اما یک ماجرای غیرمنتظره در داستان وجود دارد.

در اوایل این هفته ، محققانی که روی یک پروژه نقشه برداری آسمان به نام AMIGA کار می کردند گزارش دادند که مراحل اولیه برخورد آندرومدا و راه شیری مدتها قبل از رویداد اصلی اتفاق می افتد. برای تماشای سر و صدا کهکشان لازم نیست 4 میلیارد سال صبر کنید. با کمی تقویت بینایی می توانید شاهد وقوع آن باشید همین الان… زیرا برخورد آندرومدا و راه شیری از قبل آغاز شده است.

دلیل اینکه این برخورد چند میلیارد سال زودتر از موعد مقرر رخ داده این است که کهکشان آندرومدا بسیار بزرگتر از آن است که به نظر می رسد. قطر دیسک درخشان و پرستاره کهکشان حدود 120000 سال نوری است و کمی بزرگتر از کهکشان راه شیری است. در سالهای اخیر ، مطالعات عمیق در مورد آندرومدا با استفاده از تلسکوپ های غول پیکر کاک در هاوایی ، جمعیت گسترده ای از ستاره ها را نشان داد که قطر کل کهکشان را به حدود 200000 سال نوری کشانده اند. با این وجود این در مقایسه با آخرین مطالعه هیچ چیز نیست.

نیکولاس لنر از دانشگاه نوتردام و همکارانش تشخیص دادند که هاله آندرومدا – پاکت بیرونی آن از گاز بسیار نازک و داغ ، مانند جو کهکشانی – تا 2 میلیون سال نوری از مرکز آن فاصله دارد. تیم AMIGA همچنین مشخص کرد که هاله به دو لایه تقسیم می شود ، یک لایه داخلی که با انفجارهای ابرنواختر هم زده می شود و یک لایه بیرونی که بسیار نرم و آرام است. در سال های آینده ، گاز حاصل از هاله به آهستگی به آندرومدا می بارد و به تشکیل نسل های بعدی ستاره کمک می کند.

کهکشان راه شیری از نظر اندازه و ساختار به آندرومدا شباهت دارد و هاله کهکشان ما نیز تقریباً مشابه است. قلب به قلب ، آندرومدا 2.5 میلیون سال نوری با راه شیری فاصله دارد. اگر هر کهکشان هاله ای داشته باشد که از هر جهت 1 تا 2 میلیون سال نوری گسترش یابد ، لمس این دو اجتناب ناپذیر است. ادغام بزرگ در حال انجام است.

اگر بتوانید گستره کامل کهکشان آندرومدا را مشاهده کنید ، به طرز حیرت انگیزی در آسمان بزرگ به نظر می رسد. دیسک کهکشان به صورت لکه ای فازی با عرض تقریباً یک چهارم درجه (تقریباً نیمی از عرض ماه کامل) با چشم غیر مسلح و کمی بیشتر از دوربینی به نظر می رسد. تصاویر با نوردهی طولانی که از طریق تلسکوپ گرفته می شود ، بازوهای مارپیچی ضعیف و بیرونی را نشان می دهد که اندازه آن را تا اندازه ای بیش از سه درجه در عرض افزایش می دهد.

با استفاده از نور 43 اختروش دور ، ستاره شناسان توانستند هاله عظیمی را که در اطراف کهکشان آندرومدا و دیگر کهکشان های دیگر در کیهان وجود دارد ، نقشه برداری کنند. (اعتبار: NASA / ESA / E. Wheatley)

با استفاده از نور 43 اختروش دور ، ستاره شناسان توانستند هاله عظیمی را که در اطراف کهکشان آندرومدا و دیگر کهکشان های دیگر در کیهان وجود دارد ، نقشه برداری کنند. (اعتبار: NASA / ESA / E. Wheatley)

هاله آندرومدا حتی از بزرگترین تلسکوپ ها به طور مستقیم قابل مشاهده نیست. لنر مجبور شد با تماشای نور 43 کوازار دور که از بخشهای مختلف هاله می درخشد ، آن را به صورت شبح مطالعه کند. اما اگر چشمان شما بتواند درخشش پراکنده را از بین تمام آن گازهای گرم و حباب در اطراف آندرومدا تشخیص دهد ، بیش از 60 درجه عرض به نظر می رسد: به طور کامل دیده می شود ، کهکشان آندرومدا بیش از یک سوم مسیر آسمان را کشیده است!

شهود انسانی به شما می گوید که اجرام نجومی دور باید در آسمان کوچکتر از اجسام مجاور ظاهر شوند. اما شهود هنگام برخورد با مقیاس ها و ساختارهای ناشناخته جهان دوردست ، معمولاً راهنمای شنیعی است. در منظومه شمسی ما فقط خورشید ، ماه و ستاره دنباله دار گاه به گاه با چشم غیر مسلح قابل مشاهده هستند. سیارات فقط نقطه هستند. چشم خود را به یک تلسکوپ بگذارید و می توانید سیارات را به دیسک های کوچک گسترش دهید ، اما قمرها و سیارک ها نقطه هستند. فراتر از منظومه شمسی ما حرکت کنید تا به ستاره های دیگر نگاه کنید ، و شما … نقاط بسیار بیشتری خواهید گرفت.

هرچند حتی دورتر بروید و همه چیز تغییر می کند. با افزایش مقیاس فاصله ، مقیاس اجسام موجود در آنجا حتی سریعتر افزایش می یابد ، بنابراین بسیار بزرگتر به نظر می رسند. کهکشان راه شیری یک مورد دراماتیک است که به آن اشاره دارد. به عنوان نواری از نور قابل مشاهده است که کل آسمان را دور می زند. حتی اگر آنها هزاران سال نوری با ما فاصله داشته باشند ، بازوهای کهکشان ما بسیار بزرگتر از هر ساختار قابل مشاهده ای در منظومه شمسی هستند.

با دور شدن از زمین ، این الگو ادامه می یابد. نزدیکترین خوشه اصلی کهکشان ، خوشه Virgo است که شامل حدود 1500 کهکشان است. آنقدر وسیع است که کل صورت فلکی را پر می کند و از آن پس نامگذاری شده است. خوشه Virgo بخشی از یک گردهمایی بزرگتر ، Supercluster Virgo است که شامل راه شیری ما است. Supercluster Virgo ، به نوبه خود ، زیرمجموعه ای از ابرخوشهرهای حتی بزرگتر به نام Laniakea ، یکی از بزرگترین ساختارهای جهان شناخته شده است.

لانیاکا چقدر بزرگ است؟ حتی اگر منطقه مرکزی آن حدود 250 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد ، تقریباً تا نیمه آسمان امتداد دارد. “Laniakea” در هاوایی به معنای “آسمان عظیم” است و آنها شوخی نمی کنند.

برای انصاف در گوشه گوشه کوچک جهان ، باید اشاره کنم که من کمی تقلب کرده ام. در منظومه شمسی ما فقط اجسام منفرد با ساختار گسسته (جامد ، مایع ، گاز یا پلاسما) را در نظر گرفته ام ، اما در جهان دوردست محیط های گسترده کهکشان ها و مجموعه کهکشان ها را شامل شده ام. اگر همین استاندارد را برای منظومه شمسی اعمال کنید ، در اینجا هم همه چیز بزرگتر می شود.

گرد و غبار و یونهای دنباله دار NEOWISE از روی زمین به راحتی قابل مشاهده بودند ، حتی اگر خود دنباله دار (حفره) آنقدر کوچک بود که حتی تلسکوپ فضایی هابل هم نتوانست آن را حل کند. (اعتبار: NASA / ESA / STScI ، Q. Zhang ، Z. Levay)

گرد و غبار و یونهای دنباله دار NEOWISE از روی زمین به راحتی قابل مشاهده بودند ، حتی اگر خود دنباله دار (حفره) آنقدر کوچک بود که حتی تلسکوپ فضایی هابل هم نتوانست آن را حل کند. (اعتبار: NASA / ESA / STScI ، Q. Zhang ، Z. Levay)

به عنوان مثال ، دنباله دار روشن اخیر NEOWISE را در نظر بگیرید. قسمت جامد دنباله دار بسیار کوچک است و بیش از 5 کیلومتر عرض ندارد ، اما گاز و گرد و غباری که از ستاره دنباله دار جوشیده است – ردپای محیطی آن – یک میلیون بار دورتر گسترش یافته است. به تعبیری ، زمین نیز مانند یک دنباله دار عمل می کند. میدان مغناطیسی سیاره ما با ایجاد یک دم مغناطیسی که می تواند تا 10 میلیون کیلومتر دورتر از خورشید باشد ، یک اختلال مخروطی شکل در باد خورشیدی ایجاد می کند.

جرم مشتری 318 برابر جرم زمین است و همچنین دارای یک میدان مغناطیسی بسیار بزرگتر و قدرتمندتر است. این میدان در کنار هم ، بیش از 2 میلیون کیلومتر از کره زمین امتداد دارد. اگر این میدان با چشم غیر مسلح قابل مشاهده باشد ، تقریباً چهار برابر ماه کامل پدیدار می شود! و این فقط عرض است. مانند میدان زمین ، توسط مشتری خورشید به سمت یک دم طولانی به طول صدها میلیون مایل به سمت مشتری حرکت می کند. مغناطیسی مشتری بسیار عظیم است که می تواند تا مدار زحل امتداد یابد. وقتی اواخر امسال این دو سیاره به صف می شوند ، ممکن است دم مشتری دقیقاً در صورت زحل بچرخد.

در همین حال ، خورشید خود حبابی عظیم از پلاسمای مغناطیسی در اطراف خود ایجاد می کند که هلیوسفر نامیده می شود. این حباب سرانجام در برابر ماده محیط بین ستاره ای قرار می گیرد. لبه بیرونی این حباب که هلیوپاوز نامیده می شود ، 10 تا 20 میلیارد کیلومتر (دادن یا گرفتن) از همه جهات امتداد دارد. زمین و سایر سیارات در اعماق هلیوسفر می چرخند ، بنابراین می توان گفت که خورشید ما را از هر جهت احاطه کرده است.

روز یا شب ، هر جهت به بخشی از خورشید اشاره دارد. راه فراری نیست چشمان شما نمی تواند آن را ببیند ، اما ماموریت IBEX ناسا می تواند از هر طرف پاکت خورشیدی را که ما را احاطه کرده است ، مشاهده کند.

زمینه مایکروویو کیهانی بزرگترین چیزی است که می توانیم در جهان مشاهده کنیم. یا کوچکترین است؟ (اعتبار: ESA / Planck)

زمینه مایکروویو کیهانی بزرگترین چیزی است که می توانیم در جهان مشاهده کنیم. یا کوچکترین است؟ (اعتبار: ESA / Planck)

اما صبر کن یک ساختار کیهانی گریزناپذیر دیگری وجود دارد که کاملاً ما را احاطه کرده است: پس زمینه مایکروویو کیهانی ، تابش برجای مانده از انفجار بزرگ. در پس زمینه مایکروویو ، بسیار کوچک و بسیار بزرگ یکی می شوند. تابش به همه جا وجود دارد زیرا هر بخشی از فضای اطراف شما (از جمله آن بخشی که اکنون اتفاق می افتد) زمانی بخشی از بیگ بنگ بود.

هنگامی که جهان تازه هچ شده بی نهایت کوچک بود ، تابش در همه جا وجود داشت. 370،000 سال پس از انفجار بزرگ ، 370،000 سال پس از انفجار بزرگ ، هنگامی که به اندازه کافی خنک شد ماده و تابش به صورت جداگانه پیش رفت. و امروز ، 13.7 میلیارد سال بعد ، تابش هنوز هم در همه جا وجود دارد. هنگامی که ستاره شناسان تابش را ترسیم می کنند ، آنها در حال بررسی لبه قابل مشاهده جهان و در عین حال شروع فشرده گرم و متراکم آن هستند.

حداقل در این یک نمونه ، ممکن است بگویید که جهان بسیار (بسیار ، بسیار ، بسیار) کوچکتر از آنچه که به نظر می رسد ، است.


برای دریافت اخبار علمی و تأملات ، در توییتر مرا دنبال کنید: coreyspowell


بازی انفجار شرطی
سایت انفجار
سایت شرط بندی انفجار
سایت بازی انفجار

بازی انفجار شرطی : نوکیا همکاری صوتی OZO را با ASUS به سری جدید ZenFone 7 گسترش می دهد


بازی انفجار حضرات
سایت بازی انفجار ولف بت

سری جدید گوشی های هوشمند ASUS ZenFone 7 سری جدیدترین تلفن هوشمندی است که از فناوری OZO Audio نوکیا استفاده می کند.

سری ZenFone 7 با دوربین Flip ارائه می شود که به کاربران امکان می دهد از همان قابلیت های با وضوح بالا برای تجربه عکس و فیلم روبرو و عقب بهره مند شوند. میکروفن های سه گانه در ZenFone 7 با تکنولوژی برش OZO Audio کاملاً کار می کند و نتیجه ضبط صدا را به ارتفاعات جدید بالا می برد.

ZenFone 7 با بهره گیری از Audio 3D ، Audio Focus ، Audio Zoom و Audio Windscreen ، تجربه صوتی بی نظیری را به کاربران ارائه می دهد. Audio 3D کاربران را قادر می سازد تا ضبط صدای طبیعی و فضایی را در جهت انتخابی ضبط کنند ، در حالی که Audio Focus می تواند صداهای منحرف کننده از کپی های صوتی شلوغ را برای تمرکز بر مهمترین صدا سرکوب کند. قابلیت بزرگنمایی صوتی به بزرگنمایی بصری دوربین گوشی هوشمند متصل است و به کاربران امکان می دهد صداها را به صورت پویا برای مطابقت با فیلم بزرگنمایی شده شناسایی و تقویت کنند. و ویژگی Windscreen Audio به طور چشمگیری اعوجاج باد را کاهش می دهد و وضوح صدا را در شرایط وزش باد به ارمغان می آورد.

جیری هووپانیمی ، رئیس صدور مجوز فناوری نوکیا فن آوری ها ، گفت: "ما واقعاً هیجان زده ایم تا همکاری خود را با ایسوس ادامه دهیم. OZO Audio به استانداردی برای ضبط صدا در همه تلفن های هوشمند ASUS که امسال راه اندازی شده است ، تبدیل شده است و باعث افزایش تجربه کاربر در ضبط و ارائه دید صوتی واضح و واقعی از خاطرات ثبت شده با استفاده از دستگاه های ASUS می شود. "

برایان چانگ ، مدیر کل واحد تجاری تلفن های هوشمند در ASUS ، گفت: "کاربران واقعاً کیفیت صدا را بسیار ارزشمند می دانند ، بنابراین ما از همکاری با نوکیا برای ادغام فناوری OZO Audio خود در سری جدید ZenFone 7 خوشحال شدیم. OZO Audio تجربه صدا را افزایش می دهد و اطمینان حاصل می کند که یک محصول صوتی تمام شده صدا را دقیقاً همانطور که کاربر هنگام ضبط صدا شنیده است ضبط می کند. "

Nokia Technologies در صدور مجوز برای مالکیت معنوی نوکیا ، از جمله حق ثبت اختراع ، فناوری ها و مارک نوکیا ، با تکیه بر ادامه نوآوری نوکیا و دهه ها رهبری تحقیق و توسعه در فناوری های مورد استفاده در تقریباً همه دستگاه های متصل به کار رفته در حال حاضر متمرکز شده است. نوکیا از طریق تجارت و صدور مجوز فناوری ، فناوری های صوتی و تصویری فضایی ابتکاری OZO خود را به تولیدکنندگان گوشی های هوشمند و دوربین مجوز می دهد.


بازی انفجار هات بت
سایت معتبر بازی انفجار

بازی انفجار : این پروژه های علمی به محققان کمک می کند تا خطرات تغییرات آب و هوایی را ردیابی کنند


سایت بازی انفجار,بازی انفجار

Citizen Science Salon یک همکاری بین است کشف کردن و SciStarter.org.


تغییرات آب و هوا در حال حاضر مردم و املاک را در سراسر جهان تهدید می کند ، از آتش سوزی شدید گرفته تا شدت فزاینده طوفان ها. جامعه علمی برای ردیابی خطرات ناشی از تغییرات آب و هوایی ، از جمله افزایش سطح دریا ، درجه حرارت شدید ، خشکسالی و سیل ، به کمک شما نیاز دارد.

از طریق این پروژه های علمی و رویدادهای آنلاین ، هم بچه ها و هم بزرگسالان می توانند در حالی که به تحقیقات در دنیای واقعی کمک می کنند ، در مورد آب و هوا ، تغییرات آب و هوا و موارد دیگر اطلاعات کسب کنند.

ایمنی شما همیشه اول است. تنها در پروژه های علمی شهروندی شرکت کنید در صورت عدم اطمینان از انجام این کار.

سیل

سیلاب ها می توانند در دهه های آینده شهرهای ساحلی را وادار به مهاجرت های گسترده کنند. (اعتبار: Sabina Zak / Shutterstock)

آتش سوزی ، سیل و رانش زمین

پوشش زمین - ماده روی سطح زمین ، مانند چمن یا آسفالت - برای بسیاری از فرآیندهای مختلف روی زمین بسیار مهم است و به آسیب پذیری جامعه در برابر بلایای مانند آتش سوزی ، سیل یا لغزش زمین کمک می کند. GLOBE Observer ناسا از داوطلبان می خواهد که از منظره عکس بگیرند ، نوع پوشش زمین را مشخص کنند و سپس مشاهدات شما را با داده های ماهواره ای مطابقت دهند. دانشمندان از مشاهدات شما برای بهبود نقشه‌های پوشش جهانی زمین استفاده خواهند کرد.

در NASA GLOBE Observer: Land Cover شرکت کنید


باران - Shutterstock

(اعتبار: روسلان کوکاروف / Shutterstock)

باران ، تگرگ و برف را اندازه گیری کنید

درست مانند سرویس پستی ، نه برف ، باران ، گرما و تاریکی شب مانع داوطلبان CoCoRaHS از تکمیل سریع دورهای تعیین شده خود نمی شود. در واقع ، این نوع آب و هوای مورد علاقه آنها است. اگر این به نظر شما می رسد ، به برنامه نظارت بر هواشناسی CoCoRaHS بپیوندید. از یک سنج باران برای جمع آوری داده های مورد استفاده توسط سرویس ملی هواشناسی ، هواشناسی ، خدمات شهری ، معلمان ، دانش آموزان و بسیاری دیگر استفاده کنید تا هم درک شدید بارش و هم خشکسالی را درک کنید.

در شبکه باران ، تگرگ و برف CoCoRaHS شرکت کنید


طوفان میکاست

(اعتبار: MyCoast)

سند آسیب طوفان

وقتی دریاهای طوفانی با ساحل بی نظیر روبرو می شوند ، نتیجه همیشه زیبا نیست. از برنامه MyCoast برای ثبت جزر و مد ، آسیب در طوفان ، پاکسازی ساحل ، سیل و موارد دیگر استفاده کنید. تصمیم گیرندگان ساحلی ، مدیران اضطراری و دیگران از گزارشات شما برای تصمیم گیری در مورد برنامه های تاب آوری استفاده می کنند.

برای مستند کردن وضعیت آب و هوای شدید در MyCoast شرکت کنید


ISeeChange

بررسی کنید که آب و هوا و تغییرات آب و هوایی چه تاثیری بر جوامع و محیط ما می گذارد. (اعتبار: پیکسابای)

آتش سوزی و هوای شدید

با ثبت اسناد آتش سوزی ، سیل ، حوادث آب و هوایی و سایر پدیده ها با ISeeChange خبرنگار محیط زیست شوید. این پروژه پیشگامانه ترکیبی از علم شهروندی ، روزنامه نگاری شهروندی ، داده های ماهواره ای و آب و هوایی ناسا ، حسگرها و کنجکاوی جامعه برای نظارت بر تغییر شرایط محیطی است.

با گزارش iSeeChange در گزارش تغییرات آب و هوایی نزدیک خود شرکت کنید


پشه ها - Shutterstock

(اعتبار: mycteria / Shutterstock)

پشه ها و ظهور سطح دریا

موزه علوم بوستون میزبان رویدادهایی است که از دانش شهروندان برای بررسی مشکلات بزرگ استفاده می کند ، از جمله وبینار در مورد افزایش سطح دریا (29 سپتامبر). در 26 اوت ، آنها همچنین یک مجمع در مورد پشه ها (26 اوت) داشتند. برای ثبت نام در این رویدادها و اکتشاف پروژه های برجسته علوم شهروندی که خطرات اقلیمی را بررسی می کنید ، از صفحه موزه علوم در SciStarter دیدن کنید.


با مراجعه به SciStarter.org می توانید پروژه های علمی شهروندی بیشتری پیدا کنید.

بازی انفجار شرطی
بهترین سایت بازی انفجار
سایت
بازی انفجار

بازی انفجار : آنچه آپولو 18 می تواند درباره COVID-19 به ما بیاموزد


سایت بازی انفجار,بازی انفجار

با توجه به وضعیت جهان در حال حاضر ، جای تعجب نیست که هدف رئیس جمهور ترامپ مبنی بر فرستادن انسانها به ماه به سال 2024 در معرض خطر باشد. بسیاری از کارشناسان سیاست فضایی امکان پذیر بودن این مهلت را حتی وقتی که در ابتدا در مارس گذشته اعلام شد ، زیر سوال برده اند. اکنون که در حال وسط یک بیماری همه گیر جهانی هستیم و اقتصاد ایالات متحده در حال سقوط آزاد است ، یک فرود قمری 2024 به نظر می رسد نه فقط جاه طلبانه ، بلکه با نیازهای فوری برای محافظت از سلامت و رفاه مردم نیز در تماس نیست.

و با این حال ، تقلا به COVID-19 و تلاش برای بازگشت به ماه در واقع با یکدیگر مغایرت ندارد. مقامات دولتی به طور مرتب از ساختار مدیریتی و فوریت برنامه "آپولو" در دهه 1960 در تعریف تلاش فعلی برای تهیه واکسن کروناویروس استفاده می کنند. این تلاش اغلب به عنوان "مهتاب" توصیف می شود. حتی نام نیمه رسمی آن ، عملیات Warp Speed ​​، مستقیماً عصر فضا را برانگیخته است.

برعکس ، یک رابطه عمیق بین پاسخ تلخ آمریکا به COVID-19 و غیبت نیم قرن فضانوردان در ماه وجود دارد. آنها هر دو مطالعه موردی در تفاوت بین پتانسیل و واقعیت - بین آنچه ما هستیم می توان و آنچه ما انتخاب کنید انجام دادن.

اگر بتوانیم با تأخیر یک استراتژی ملی مؤثر و هماهنگ را در برابر ویروس جمع کنیم ، این امر به خوبی برای همه سایر اقدامات آینده جاه طلب آینده ، از گسترش انرژی سبز و به روزرسانی شبکه برقی تا بله ، یک جهش جاه طلب دیگر در جریان هوا خواهد بود. و اگر ناسا بتواند یک برنامه قمری الهام گرفته از آرتمیس قمری را اجرا کند ، این می تواند سمبل قدرتمندی باشد که دولت فدرال می تواند هنگامی که مردم با هم قدم به قدم در رسیدن به یک هدف واحد و معنادار دارند ، بدست آورد.

به طور کلی پول مانع اصلی انجام کارهای بزرگ نیست. در مقایسه با تریلیون ها دلار خسارت اقتصادی ناشی از عدم وجود یک استراتژی منسجم همه گیر در ایالات متحده ، و تریلیون ها بیشتر در هزینه های دولت که برای جبران آن خسارت لازم است ، هزینه برنامه Artemis عملا یک خطای گرد است.

ماموریت Aremis I ناسا در حال حاضر فقط CGI است. همه چیز خوب پیش می رود ، به زودی یک پرواز پیشرو واقعی برای بازگشت انسان به ماه خواهد بود. (اعتبار: ناسا)

ماموریت Aremis I ناسا در حال حاضر فقط CGI است. همه چیز به خوبی پیش می رود ، به زودی یک پرواز پیشرو واقعی برای بازگشت انسان به ماه خواهد بود. (اعتبار: ناسا)

این بدان معنا نیست که 35 میلیارد دلار چیزی نیست. این مهم است که با نگاهی جدی به هر پروژه ای این پروژه بزرگ نگاه داشته باشید تا اطمینان حاصل کنید که این یک اقدام شایسته است ، که به روشی هوشمندانه و کارآمد انجام می شود. نکته این است که اگر می خواهیم اکتشافات انسانی ماه را از سر بگیریم ، پول مانعی برای انجام آن نیست. اگر بخواهیم اندازه برنامه ناسا Discovery را دو برابر کنیم تا آژانس بتواند مأموریت های ونوس را تأیید کند ، آیو و امسال تریتون ، پول مانعی برای انجام این کار نیست. افزودن یک مأموریت دیگر Discovery هزینه افزایشی در حدود 450 میلیون دلار خواهد داشت ، یا چیزی در حدود 1/1 درصد از مبلغی است که دولت فدرال برای تأمین وثیقه تجاری صندوق COVID-19 خود در نظر گرفته است. همه گیر ، که کاملاً فراتر از این بحث و گفتگوهای مربوط به هزینه ها و مزایا قرار دارد).

شکاف - نه ، آن را ایجاد کنید شکاف عظیم - بین آنچه ما می توانیم انجام دهیم و آنچه را که ما در حال حاضر انجام می دهیم ، من را به فکر جنبه دیگری از تاریخ ناسا و برنامه آپولو گرفت: نه اینکه چگونه شروع شد ، بلکه چگونه به پایان رسید. من به خصوص در مورد آپولو 18 ، سفر شگفت انگیز ماه که هرگز اتفاق نیفتاد ، فکر کردم.

ناسا بعد از 17 آپولو 17 سرنشین دیگر قمری برنامه ریزی کرده بود. بیشتر تجهیزات برای آنها ساخته شده بود. دو مورد از راکت های زحل پنجم که آنها را به ماه می برد ، ساخته شده اند. خدمه به صورت آزمایشی انتخاب شده بودند. اما این ماموریت ها هرگز اتفاق نیفتاد. در ژانویه 1970 ، در پاسخ به کاهش بودجه ، ناسا 20 آپولو را لغو کرد. در سپتامبر 1970 ، کنگره بودجه 18 و 19 آپولو را نیز قطع کرد. هنگامی که آپولو 17 در 19 دسامبر سال 1972 به زمین بازگشت ، دوران انسانهای روی ماه به پایان رسید.

علت نزدیك انصراف سه مأموریت آخر آپولو این بود كه كنگره مایل نبود از ادامه حضور انسانی در ماه حمایت كند و رئیس جمهور نیكسون هیچ علاقه ای به جنگ برای آن نداشت. فراتر از هزینه تحت اللفظی ، برنامه آپولو در زمانی که اقتصاد صدمه می دید ، ضایعات عجیب و غریب به نظر می رسید و ایالات متحده هنوز هم به شدت درگیر جنگ در ویتنام بود.

شایان ذکر است که تأثیر فوری بودجه ناشی از دست زدن به آپولو 18 و 19 بسیار ناچیز بود. با حساب رسمی ناسا ، این کنسل ها صرفاً 42 میلیون دلار پس انداز کرده اند ، زیرا تجهیزات و پرسنل موجود برای این مأموریت ها آماده بودند. در نتیجه مانع پول نبود و مطمئناً فناوری نبود. این یک موضوع اراده بود.

ما به راحتی می توانستیم یکی دو بار بعد از آپولو 17 یا دو بار به ماه برگردیم. اواخر ماموریت ها متمرکزترین علوم بودند. آپولو 18 به طور آزمایشی قرار بود در دهانه ای با ضربه غول پیکر ، یا تاشو یا گاسندی فرو رود. اما ما - رئیس جمهور ، کنگره و عموم مردم که آنها را انتخاب کردیم - تصمیم به بازگشت به عقب نکشیدیم.

گاسندی ، یک دهانه برخورد قمری به طول 110 کیلومتر که با گدازه های باستانی طغیان شده بود ، یک محل فرود احتمالی برای آپولو 18 بود. (اعتبار: ناسا / GSFC / ASU)

گاسندی ، یک دهانه برخورد قمری به طول 110 کیلومتر که با گدازه های باستانی طغیان شده بود ، یک محل فرود احتمالی برای آپولو 18 بود. (اعتبار: ناسا / GSFC / ASU)

امروز هم همینطور است. اگر عموم مردم برای حضور انسان در ماه قدم می زدند و اگر رئیس جمهور و كنگره به آن تقاضا پاسخ می دادند ، در اجرای پروژه Artemis ناسا كاملاً مشكلی وجود نخواهد داشت. یا اینکه روی یک پایگاه علمی روی ماه کار کنید. یا ایجاد زمینه برای یک ماموریت خدمه به مریخ.

در برخی مقاطع طی 40 سال گذشته ، هر رئیس جمهور یك یا چند مورد از این اهداف را تأیید كرده است. سپس ، برنامه ها در پس زمینه فرو می روند. هیچ کس موفق به فروش عمومی در این ایده نیست. توجه رئیس جمهور سرگردان است. اولویت های هزینه کنگره در جاهای دیگر واقع می شود. ناسا دستورالعملهای در حال تغییر را دریافت می کند. این آژانس همچنان از طیف گسترده ای از پروژه های ارزشمند علمی و مهندسی پشتیبانی می کند ، اما برنامه پرواز فضاپیما با مشخصات بالا و با بلیط بزرگ ، در مدار پایین زمین ، جایی که از دهه 1970 وجود دارد ، قفل شده است.

خوشبختانه راهی وجود دارد. اگر بتوانیم انتخاب کنیم نه برای انجام کارها ، ما همچنین می توانیم انجام آنها را انتخاب کنیم. بیماری همه گیر COVID-19 نمایشی وحشتناک از قیمتی است که ما وقتی رهبران منتخب ما قدرت کنش جمعی را برای منافع بیشتر رها می کنند ، نشان می دهد. اما ما ، به طور جمعی ، می توانیم در مورد دوره دیگری تصمیم بگیریم.

یک برنامه واکسن ملی متمرکز ، یک CDC احیا شده و یک شبکه بین المللی نظارت بر بیماری های عفونی مبتلایان به گوشت گاو می تواند یک راه بازگشت بزرگ به روش هایی که دولت فدرال برای رفاه عمومی ، در ایالات متحده و سراسر جهان تماشا می کند ، آغاز شود. یک عکس ماهواره ای استعاره ای استعاره می تواند با یک ماهواره تحت اللفظی و موشکی مبتنی بر موشک دست به دست شود.

دوره انزوا کنونی ما نیز می تواند لحظه ای برای دنبال کردن رویاهای جدید مرزی در فضا ، درست در کنار نیازهای عملی روی زمین باشد: ارتقاء مدارس ، سیستم مراقبت های بهداشتی و تأمین انرژی. کنایه قدیمی بلاغی - "چرا ما مردم را به جای حل مشکلات در اینجا روی کره زمین می گذاریم؟" - همیشه به عنوان پوچ من را زده است. پیشرفت در علم و مهندسی برای همه سودمند است ، و افتخار تخصص در برنامه ریزی و اجرای پروژه های بزرگ دقیقاً همان چیزی است که ما برای حل مشکلات در اینجا روی زمین نیاز داریم.

یافتن روکش نقره ای در همه گیر COVID-19 دشوار است. اما اگر منجر به بیدار شدن به کارهای فوق العاده ای شود که ما می توانیم انجام دهیم - اگر فقط آنها را انجام دهیم - آنها واقعاً با ارزش هستند.


برای اخبار علمی بیشتر ، مرا در توییتر دنبال کنید: coreyspowell


بازی انفجار شرطی
بهترین سایت بازی انفجار
سایت بازی انفجار