سایت انفجار هات بت : گرده افشان ها مشکل دارند. در اینجا چگونگی تبدیل چمن شما به یک زیستگاه بومی گلهای وحشی می تواند کمک کند


سایت انفجار هات بت hot bet

هرکسی می تواند در میان دریای سبز که چمن های ماست ، یک زیستگاه کوچک بسازد. خواه نواری از مسیر عبور از آپارتمان شهری شما باشد ، هم چمن حومه ای مراقب شما باشد یا بسیاری از هکتارهای مسکوک شده در اطراف خانه شما در حومه شهر ، همه ما کمی سودا داریم که می توانیم به طبیعت بازگردیم. محققان بیشتر و بیشتر در مورد کاهش در گرده افشان ها بومی یاد گرفته اند ، همه در حالی که می دانند چگونه می توان چمنزارهای برداشت ، آبیاری ، لقاح و علف کش را تحت تأثیر قرار داد ، بر محیط زیست تأثیر منفی می گذارد. به همین دلیل حشره شناس دانشگاه فلوریدا مرکزی باربارا شارانوفسکی با همکاری بوم شناس نش تورلی برای ایجاد برنامه چمنزار به گل های وحشی همکاری کرد. آنها برنامه ای را برای راهنمایی کاربران در مورد چگونگی تبدیل هر تکه چمن به زیستگاه بومی گلهای وحشی ایجاد کرده اند. همچنین داده های ارزشمندی را جمع آوری خواهد کرد. Discover با شارانوفسکی در مورد پروژه جدید که در ماه مه سال 2020 راه اندازی شد صحبت کرد.

س: برخی از افراد ممکن است با تصور اشکالات بیشتری در حیاط خود کوچک شوند. ای کاش مردم در مورد آنها چه می دانستند؟

لیسانس: من یک حشره شناس هستم و اشکالات را دوست دارم. من فکر می کنم همه باید اشکالات را دوست داشته باشند. هرکسی می تواند به حیاط خانه خود برود و به گیاهان نگاه کند و فعل و انفعالاتی که با حشرات مفید دارد را ببیند. همه حشرات چیزی نیستند که شما می خواهید آنها را بکشید یا باید آنها را مدیریت کنید. اکثر آنها فقط کارهای خود را انجام می دهند و حتی بسیاری از آنها به ما کمک می کنند ، یا به طور طبیعی آفات را کنترل می کنند ، یا گل و محصولات ما را گرده افشانی می کنند. بنابراین ، من می خواهم مردم به آنها نگاه کنند و به جای ترس از آنها ، از اشکالات هیجان زده شوند.

س: ما می دانیم که زنبورهای عسل مشکل دارند. چمنزار به گلهای وحشی چه کمکی می کند؟

لیسانس: حتی اگر بسیاری از مردم در مورد زنبورهای عسل و اختلال فروپاشی کلنی صحبت می کنند ، این یک گونه غیر بومی و مدیریت شده در ایالات متحده است. . در همین حال ، چمن های زیادی در جهان وجود دارد و آنها از آب زیادی استفاده می کنند و هیچ منبعی برای تنوع زیستی فراهم نمی کنند. این نوعی زباله است ، خصوصاً اگر حتی کاشت یک باغ کوچک گرده افشانی 6 پا در 6 فوت واقعاً می تواند برای حشرات بومی بسیار مفید باشد. بنابراین ما در حال تلاش برای دستیابی به کسی هستیم که قادر به تبدیل بخشی از چمن خود به زیستگاه گرده افشان باشد. این هدف نهایی پروژه است: ایجاد چیزی که به سلامت بیشتر محیط کمک کند.

س: چه چیزی در برنامه وجود دارد؟

لیسانس: این برنامه به مردم اطلاعاتی در مورد نحوه تبدیل تکه چمن به گلهای وحشی می دهد. اطلاعاتی مانند چگونگی از بین بردن علفها به روشهای پایدار و بهترین گیاهان وجود دارد. ما همچنین می خواهیم مردم برای ما اطلاعات جمع آوری کنند ، زیرا می خواهیم در مورد فراوانی و تنوع گرده افشان در نقشه هایی که آنها ساخته اند بدانیم. بنابراین ما یک بازی آموزشی در برنامه ایجاد کرده ایم ، که به مردم می آموزد گروه های اصلی گرده افشان را تشخیص دهند - مواردی مانند زنبورهای عسل در مقابل زنبورها در مقابل انواع دیگر زنبورها ، به علاوه پروانه ها و برخی مگس ها و سوسک ها. افراد می توانند آن بازی ها را برای مطالعه انجام دهند ، و سپس هنگامی که در آن مهارت کافی کسب کردند ، می توانند در شمارش گرده افشان در طرح خود حساب کنند و داده هایی را که ما برای تحقیقات خود استفاده خواهیم کرد ، ارائه دهند.

س: با اطلاعاتی که باغبانان ارائه می دهند چه خواهید کرد؟

لیسانس: ما از داده ها برای بررسی عوامل موثر بر گرده افشان در ایالات متحده و کانادا استفاده خواهیم کرد. به عنوان مثال ، ما می خواهیم ببینیم که چگونه عناصر مختلف در اطراف محله ، مانند اینکه چه مقدار منطقه طبیعی در نزدیکی است ، بر فراوانی و تنوع گرده افشان تأثیر می گذارد [meaning, population numbers and variety of species.]

س: بزرگترین موانعی که مردم را مجبور به انجام این کار می کند چیست؟

لیسانس: ما یک نظرسنجی بزرگ از طریق پست الکترونیکی انجام دادیم و کشف کردیم که بزرگترین موانع مربوط به زمان است و نمی دانیم چگونه یک باغ گرده افشان را کاشت. زمان به وضوح همیشه مسئله ساز خواهد شد ، اما ما امیدواریم منابعی که در برنامه ارائه می دهیم - مانند فیلم ها ، نحوه نگهداری اطلاعات و سایر اطلاعات - این مانع بعدی را برطرف کند. موانع پایدار دیگر مواردی مانند انجمن صاحبان خانه و دستورالعمل های محلی است که ممکن است مناطق غیرمجاز را محدود کند. ما نمی توانیم کارهای زیادی راجع به این موارد انجام دهیم ، اما امیدواریم که بتوانیم به افراد انگیزه دهیم تا انجمن های صاحبان خانه خود را برای تهیه کمک هزینه برای زیستگاه گرده افشان تشویق کنند ، زیرا این امر باعث زیبایی کارها می شود. آن را بی نظم نمی کند؛ در واقع محله را زیباتر کرده و به تنوع زیستی بهتر کمک می کند.

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : فراتر از COVID ، آینده mRNA روشن است


سایت انفجار هات بت hot bet

اصطلاح “mRNA” فقط در چند ماه گذشته وارد متوسط ​​خانوار شد ، زیرا Moderna و Pfizer-BioNTech واکسن های COVID-19 خود را منتشر کردند. اما تعداد انگشت شماری از دانشمندان دهه ها را صرف مطالعه این رویکرد جدید برای ایمن سازی کرده اند. با شروع شیوع همه گیر ، این فناوری در حال حاضر به قدری پیشرفته بود که در زمان محققان چینی توالی ژنتیکی ویروس کرونا را منتشر کرد در اواسط ژانویه ، مدرنا توانست ظرف 48 ساعت واکسن را معجون کنید. آزمایشات بالینی چند هفته پس از آن آغاز شد. در طی نه ماه ، جهان در مسیر امنیت ویروسی بود.

این اولین تجربه خیره کننده برای mRNA بود – مختصر برای اسید ریبونوکلئیک پیام رسان ، وابسته DNA – که مدتها به عنوان یک درمان امیدوار کننده اما اثبات نشده رتبه بندی می شد. پس از این موفقیت دلگرم کننده ، طرفداران آن آینده به همان اندازه چشمگیر را پیش بینی می کنند. آنها همیشه به توانایی mRNA در محافظت در برابر نه تنها مانند ویروس کرونا ، بلکه همچنین از یکسری بیماری های کشنده که در برابر واکسن های سنتی ، از مالاریا گرفته تا HIV گرفته تا سرطان مقاومت می کنند ، اعتقاد داشتند. در سال 2018 ، مدت ها قبل از نمایش اعتماد به نفس سال گذشته ، گروهی از محققان اعلام کردند “دوره جدیدی در واکسینولوژی

باید دید آیا mRNA تا حد اعتیاد به مواد مخدر زنده می ماند یا خیر. با وجود نتایج مشخصی که گواه بالقوه آن است ، علاقه در بین سرمایه گذاران و محققان به طور یکسان در حال افزایش است. ریک بوکالا ، ایمونولوژیست ییل می گوید ، این به آژانس های نظارتی و عموم مردم نیز کمک می کند. “این واقعاً چشم انداز را تغییر داده است.”

اندرو گیل ، بنیانگذار یک شرکت آزمایش کننده واکسن RNA و مدیر ارشد علمی شرکت دیگر ، خاطرنشان می کند که mRNA فقط پس از یک دوره حاملگی تازه وارد مرحله نوزادی خود شده است. ماهیت پیشرفت علمی چنین است. وی می گوید: “ما 20 سال است كه از فن آوری حباب برخوردار هستیم و مهمترین موفقیت اثبات بالینی دو واكسن است.” “اکنون ما برای 10 سال هیجان آماده شده ایم.”

مراحل بعدی برای mRNA

هدف هر واکسن آموزش سیستم ایمنی برای شناسایی و دفاع در برابر ویروس است. واکسن های سنتی این کار را با قرار دادن بدن در معرض ویروس ، ضعیف یا مرده یا بخشی از ویروس که آنتی ژن نامیده می شود ، انجام می دهند. عکسهای جدید ، همانطور که از نام آنها پیداست ، فقط mRNA را معرفی می کنند – ماده ژنتیکی که ، همانطور که از زیست شناسی دبیرستان به یاد می آورید ، دستورالعمل های ساخت پروتئین را به همراه دارد.

با ورود mRNA به سلول ها ، ذراتی به نام ریبوزوم دستورالعمل های آن را می خوانند و از آنها برای ساختن پروتئین های رمزگذاری شده استفاده می کنند. در مورد واکسن های COVID ، آن پروتئین ها آنتی ژن های تاج دار “سنبله” هستند که ویروس کرونا از آنها نام گرفته است (“تاج” در لاتین به معنی تاج است). به خودی خود آنها بی ضرر هستند ، اما سیستم ایمنی بدن به عنوان مهاجمان خارجی به آنها حمله می کند و با این کار می آموزد که چگونه ویروس واقعی را دفع کند. اگر پس از آن هرگز سر آن را برجسته کند ، بدن آن را به یاد می آورد و به سرعت از بین می برد.

mRNA علاوه بر رهایی جهان از بدترین شیوع همه نسل ها ، می تواند به یک بیماری حل نشدنی کمک کند. اگر تمام رویاهای طرفداران آن تحقق یابد ، واکسن های COVID ، با عقیده ی عقیده ، تنها اثبات مفهوم است. به عنوان مثال ، در فوریه ، بوكالا و همكارانش حق ثبت اختراع كردند واکسن ضد مالاریا، که احتمالاً بیش از هر علت دیگری باعث کشته شدن انسان شده است و بیشتر در مقابل ایمن سازی مقاومت کرده است.

جاستین ریچنر ، ایمونولوژیست از دانشگاه ایلینوی ، شیکاگو ، در حال تولید واکسن mRNA برای بیماری دنگی ، ویروس بسیار مقاوم دیگر است. از آنجا که mRNA به سادگی یک توالی ژنتیکی است ، دانشمندان می توانند به راحتی آن را در صورت لزوم تغییر دهند تا موثرترین ترکیب را پیدا کنند. ریچنر می گوید: “یکی از مزایای پلت فرم mRNA این است که چگونه می توان به راحتی تغییر داد و برای آزمایش فرضیه های جدید دستکاری کرد.”


بیشتر بخوانید: تب دنگ در حال افزایش است – یک بمب زمان برنده در بسیاری از نقاط جهان


Geall می گوید نامزدهای واکسن mRNA شامل مواردی است که وی “6 بزرگ” می نامد و همه دشمنان حیله گر هستند: مالاریا ، سرطان ، HIV سل ، ویروس سیتومگالو و ویروس نسب تنفسی. شرکت خودش ، Replicate Bioscience ، همانند چندین شرکت دیگر ، از جمله BioNTech ، در قسمت جلوی سرطان کار می کند. از طریق تجزیه و تحلیل ژنتیکی تومورهای جداگانه ، بیماران می توانند روزی واکسنهای شخصی را دریافت کنند که برای هدف قرار دادن جهش های خاص مبتلا به آنها طراحی شده است.

در حال حاضر ، تشخیص اینکه آیا واکسن mRNA روی پاتوژن خاصی کار می کند یا نه دشوار است. بسیاری از آنها در آزمایشات حیوانات وعده داده اند که فقط در گونه های ما دچار تزلزل می شوند. به گفته Geall ، “موش ها انسان نیستند.” به نظر می رسد برخی از آنها شرط های بهتری نسبت به بقیه هستند – به ویژه ویروس سیتومگالو و RSV تنفسی انسدادی – اما در حال حاضر خیلی زود است که بگویم mRNA در آینده ثمر خواهد داد. بوکالا می گوید: “علی رغم همه آنچه که ما درباره ایمونولوژی می دانیم ، بسیاری از آنها واقعاً تجربی است.” “شما فقط باید چیزهایی را امتحان کنید و ببینید آیا آنها م workثر هستند.”

رام کننده همه گیر

بر اساس دستاوردهای اخیر آن ، عمل بعدی mRNA ممکن است همه گیر بعدی را شامل شود. شاید بزرگترین نقطه قوت آن این باشد که می توان آن را با سرعتی غیرقابل شنیده در حوزه واکسن های سنتی تولید کرد ، و این امر برای رفع موج ناگهانی ویروس ها مناسب است. ریچنر می گوید: “یکی از نکات مهم در زمینه mRNA این است که چقدر سریع می توانید از یک مفهوم به درمانی تبدیل شوید که برای آزمایشات بالینی آماده است.” “ما می توانیم چندین واکسن مختلف بسازیم و آنها را در یک روند سریع آزمایش کنیم.”


بیشتر بخوانید: COVID-19: یک راهنمای اساسی برای انواع مختلف واکسن و نحوه عملکرد آنها


از سال 2018 ، Pfizer و BioNTech روی واکسن mRNA برای آنفلوانزای فصلی کار می کنند. طبق وضعیت موجود ، متخصصان باید پیش بینی کنند که کدام ویروس بیشترین تهدید را در سال ایجاد می کند و واکسن هایی متناسب با آن تولید می کنند. اما از آنجا که ویرایش mRNA بسیار آسان است ، می توان با سرعت بیشتری اصلاح کرد تا همگام با سویه های همیشه جهش پذیر باشد. ریچنر می گوید: “من فکر می کنم حوزه واکسن آنفلوانزا در آینده نه چندان دور تغییر شکل می دهد.”

نوع مشابه واکسن مبتنی بر ژن که با RNA خود تقویت کننده (saRNA) ساخته می شود ، حتی از زیرکی نیز برخوردار است. در حالی که واکسن های اساسی mRNA – مانند Moderna و Pfizer-BioNTech – همه مواد ژنتیکی را به یک باره تزریق می کنند ، نسخه خود تقویت کننده در داخل سلول تکثیر می شود. فقط دوز کمی از این محصول قدرتمند می تواند همان واکنش سرپایی موجود در عکسهای فعلی را ایجاد کند. واکسن مالاریا بوکالا و واکسن سرطان Geall هر دو از این فناوری استفاده می کنند. بوكالا می گوید: “مشكل بزرگ این است كه واكسن ها از عفونت جلوگیری نمی كنند.” “واکسیناسیون از عفونت جلوگیری می کند.” با استفاده از saRNA ، تولید کنندگان می توانند تعداد بیشتری از آنها را تضمین کنند.

پس از نبرد درخشان mRNA در برابر Covid ، فکر کردن آن را به عنوان یک بیماری وسوسه انگیز ارزیابی می شود. اما ، بوكالا می گوید ، “آیا چیزی انقلابی ذاتی در رابطه با mRNA وجود دارد؟ ما هنوز نمی دانیم. “

این با چند چالش لجستیکی همراه است. به عنوان مثال ، mRNA به راحتی خراب می شود ، بنابراین باید در تمام مراحل توزیع در یخچال قرار گیرد. با وجود موانع ، این امکانات بسیار زیاد است و ممکن است سرمایه گذاری برای برآوردن آرزوهای صنعت افزایش یابد. بوكالا می گوید ، تولید واكسن به طور معمول یك تجارت سودآور نیست ، اما COVID-19 بیش از چند میلیاردر ساخته است “و دیگران در حال تماشای آن هستند.” “من فکر می کنم که باید از نظر اقتصادی در ما مقرون به صرفه باشد [current] مدل برای شروع دوباره به کار واکسن. “

جیل موافقت می کند. حتی اگر برخی از تلاش های mRNA خاموش شود ، حداقل تعداد کمی از آنها افتخارآمیز هستند. او می گوید: “در آنجا پول زیادی وجود دارد که قرار است در این رویکردهای جدید سرمایه گذاری شود.” “ما قصد داریم شکست ها را ببینیم ، اما مطمئنا موفقیت هایی را خواهیم دید.”

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : ژاپن تازه ترین اوج شکوفایی شکوفه های گیلاس را در طی 1200 سال داشته است. آیا تغییر اقلیم به سرزنش تبدیل شده است؟


سایت انفجار هات بت hot bet

هر ساله ، ورود بهار به ژاپن با ردیفی از گلهای صورتی و سفید نفسگیر همراه است. شکوفه های گیلاس که به آن ساکورا نیز می گویند ، گردشگران بی شماری را در طول خود جلب کرده است فصل شکوفایی که به طور معمول از اواسط مارس تا اوایل ماه مه ادامه دارد. توکیو در اوج شکوفایی خود در اواسط ماه مارس مملو از گردشگران است ، در حالی که شهرهای شمالی مانند کیوتو تا آوریل شاهد شکوفایی کامل نیستند.

امسال ، اوایل شکوفایی بهار در حالی بود که شکوفه های گیلاس در شهرهای ژاپن که به طور معمول اواخر شکوفا بودند ، شکوفا شد. در راس این فهرست پایتخت باستانی کیوتو قرار داشت که در 26 مارس به اوج شکوفایی خود رسید. سوابق نشان داد که این اولین تاریخی است که اوج شهر طی بیش از 1200 سال مشاهده کرده است. از آنجا که شکوفه ها به طور سنتی ظهور بهار را نشان می دهند ، دانشمندان از این که شکوفه ها داشته باشند ترس دارند شکوفه زودرس ممکن است به تغییرات آب و هوایی مرتبط باشد.

یک سنت بهاری

جشن گرفتن فصل شکوفه های گیلاس یک سنت ژاپنی است که قدمت آن به قرن ها پیش باز می گردد. درختان گیلاس ارتباط مهمی با تاریخ و فرهنگ ژاپن با این کشور دارند شکوفه نماد زندگی و گذرا بودن انسان است. از آنجا که شکوفه کوتاه است ، تصور می شود که شکوفه ها بیانگر زیبایی زودگذر افراد زنده است. عمل جشن شکوفه های گیلاس از سال 794 میلادی تا 1185 میلادی آغاز شد ، اما در دهه های اخیر رواج یافته است. امروز گردشگران برای شرکت در مهمانی های تماشای گل به ژاپن می روند و شاهد زیبایی گل ها هستند.

درختان گیلاس نیز به پایتخت ایالات متحده راه یافته اند. در سال 1912 ، درختان به عنوان هدیه در واشنگتن دی سی کاشته شدند نماد دوستی بین دو کشور است. قرن ها بعد ، شکوفه ها هنوز هم هماهنگ با ژاپن در ایالات متحده برگزار می شود.

افزایش دما و شکوفایی اولیه

کیوتو در این فصل با یک بهار فوق العاده گرم روبرو شده است. بر اساس آژانس هواشناسی ژاپن، دمای ماه مارس از میانگین 47.5 درجه فارنهایت در سال 1953 به 51.1 درجه فارنهایت در سال 2020 رسیده است. فصل شکوفه های گیلاس همچنین روند رخ داده در اوایل دهه های اخیر را نشان می دهد ، باعث می شود دانشمندان تغییرات آب و هوایی را به عنوان مقصر احتمالی نشان دهند.

این روند طولانی مدت افزایش دما و گلدهی زودرس در مطالعه منتشر شده در ژورنال بررسی شد حفاظت بیولوژیکی. محققان سوابق جشنواره های شکوفه های گیلاس را که از اوایل قرن نهم در کیوتو جشن گرفته شده بود مورد بررسی قرار دادند تا مشخص کنند که آب و هوا از نظر تاریخی چگونه است. یافته ها نشان داد که ترکیبی از تغییر اقلیم و شهرنشینی می تواند باعث زودتر گل دادن گیاهان در محیط شهر شود. افزایش دما به دلیل جهانی اتفاق می افتد سوزاندن سوخت های فسیلی، عامل اصلی تغییر آب و هوا ، همراه با افزایش یافته است اثر جزیره گرمایی شهری، که زمانی اتفاق می افتد که یک شهر دمای گرم تری نسبت به مناطق روستایی اطراف داشته باشد. نتیجه یک اوایل بهار است ، که باعث می شود فصل شکوفه گیلاس نیز زودتر آغاز شود.

کیوتو تنها منطقه ای نیست که این تغییر را تجربه می کند. توکیو اوج شکوفه زدن در 22 مارس ، دومین تاریخ اولیه در تاریخ ثبت شده است. در آنسوی دریاها در واشنگتن دی سی ، درختان گیلاس در 28 مارس ، حدود شش روز زودتر از یک قرن پیش ، به اوج شکوفایی خود رسیدند. مشابه ژاپن ، هوای پایتخت آمریکا نیز الگوی چشمه های آب گرم را با افزایش 2.88 درجه فارنهایت در 100 سال گذشته نشان داده است.

شکوفه های اولیه علاقه فعالان آب و هوایی و محققان در سرتاسر کره خاکی را جلب کرده است که آن را به عنوان دیگری می دانند شاخص تغییرات آب و هوایی. با پیشرفت سالها ، اطلاعات بیشتری از آژانس هواشناسی ژاپن بدست می آید ، زیرا آنها همچنان به نظارت بر شرایط آب و هوایی در فصل شکوفه های گیلاس ادامه می دهند.

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : اگر پشتکار مدارکی از زندگی در مریخ پیدا کند ، چگونه آن را تشخیص می دهیم؟


سایت انفجار هات بت hot bet

کن ویلیفورد ، معاون دانشمند پروژه ، امیدهای خود را درباره آنچه که آخرین مریخ نورد ناسا ممکن است در سیاره سرخ کشف کند ، بیان می کند.

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : جلوگیری از از دست دادن داده ها: هوش مصنوعی در مقابل بینش انسان


سایت انفجار هات بت hot bet

با پیچیده تر شدن مجرمان اینترنتی ، و امنیت ابزارهای دیجیتال برای کاهش هر چه بیشتر خطرات ، سرعت امنیت سایبری همچنان در حال پیشرفت است.

در سال 2020 فرصت های بیشتری برای حمله به هکرها فراهم شد ، به عنوان مثال ، با استفاده از کلاهبرداری های ایمیل فیشینگ مانند ادعای ارائه دهندگان PPE معتبر ، یا از HMRC برای دست زدن به قربانیان بی خبر. اخیراً دیده ایم که چگونه فیشرها اکنون از استفاده واکسن برای فریب مردم برای پرداخت هزینه واکسن های جعلی استفاده می کنند.

هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی به عنوان فن آوری های نوآورانه برای کمک به خنثی کردن بهره برداری های در حال پیشرفت و بخش مهمی از هرگونه زرادخانه امنیت سایبری اعلام شده است. اما هوش مصنوعی لزوماً ابزار مناسبی برای هر شغلی نیست. بشر هنوز می تواند تصمیم گیری پیچیده ای را به مراتب بهتر از ماشین آلات انجام دهد ، خصوصاً وقتی که تعیین می کند چه داده هایی برای ارسال به خارج از سازمان امن است. به همین ترتیب ، اتکا به هوش مصنوعی برای این تصمیم گیری می تواند باعث بروز مشکلاتی شود ، یا اگر بدتر از آن ، هوش مصنوعی به اندازه کافی بالغ نباشد و اطلاعات حساس و غیر حساس را درک کند ، منجر به نشت داده می شود. بنابراین کجا می تواند هوش مصنوعی نقشی موثر در استراتژی دفاع سایبری داشته باشد و در کجا می تواند چالش هایی را برای کاربر ایجاد کند؟ الیور پاترسون ، کارشناس محصولات آموزش آگاهی از امنیت VIPRE و SafeSend ، توضیح می دهد.

شباهت های نقطه ای

یكی از چالشهای اصلی هوش مصنوعی برای كاهش خطر نقض داخلی غیرمترقبه این است كه بتوانید شباهتهای بین اسناد را تشخیص دهید یا بدانید كه ارسال سند خاص برای شخص خاصی مشكل ندارد. به نظر می رسد الگوهای شرکتی مانند فاکتورها هر بار که ارسال می شوند بسیار شبیه به هم هستند ، با تفاوت های جزئی که به طور معمول ، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در انتخاب آنها ناموفق است. این فناوری با وجود تفاوت بسیار کم در تعداد یا کلمات استفاده شده ، سند را مانند معمول ثبت می کند و به طور معمول به کاربر امکان ارسال پیوست را می دهد. در حالی که در این مثال ، یک انسان می داند کدام فاکتور یا قیمت فروش باید برای کدام مشتری یا مشتری ارسال شود.

استقرار هوش مصنوعی برای این منظور در یک شرکت بزرگ احتمالاً فقط ارسال بخش کوچکی از ایمیل ها را متوقف می کند. اما حتی وقتی هوش مصنوعی مسئله ای را برای پرچم گذاری تشخیص دهد ، تیم مدیریت را به جای کاربر هشدار می دهد. این بدان دلیل است که اگر هوش مصنوعی معتقد است که ایمیل نباید ارسال شود ، به هیچ وجه نمی خواهد کاربر آن را نادیده بگیرد و ایمیل را ارسال کند. بنابراین این می تواند به یک بار اضافی برای تیم سرپرست تبدیل شود و همزمان باعث ناامیدی کاربر شود.

ذخیره اطلاعات

هوش مصنوعی همچنین می تواند در هنگام استفاده از این استراتژی دفاعی بسیار پرمصرف باشد. این امر به این دلیل است که در این تنظیمات ، هر ایمیل باید به یک سیستم خارجی ، خارج از سایت ارسال شود تا تجزیه و تحلیل شود. به خصوص برای صنایعی که با اطلاعات بسیار حساس سروکار دارند ، این واقعیت که داده های آنها برای اسکن شدن به جای دیگری می رود نگران کننده است. علاوه بر این ، با یادگیری ماشینی ، این فناوری مجبور است بخشی از این اطلاعات حساس را حفظ کند تا بتواند قوانینی از آن بیاموزد و بارها و بارها از آنها استفاده کند ، تا دفعه بعد تصمیم دقیق بگیرد. با توجه به ویژگی یادگیری ماشینی این نوع راه حل ها ، آنها نمی توانند مستقیم از قفسه کار کنند ، اما یک مرحله یادگیری دارند که چند ماه طول می کشد ، بنابراین نمی توانند کنترل های امنیتی فوری را ارائه دهند.

قابل درک است که بسیاری از شرکت ها ، به ویژه در سطح شرکت ، از ارسال اطلاعات حساس خود به جای دیگر راحت نیستند. آخرین چیزی که آنها می خواهند ذخیره شدن در خارج از سایت است ، حتی اگر فقط برای تجزیه و تحلیل باشد. بنابراین هوش مصنوعی عنصر غیر ضروری و ناخواسته ای را به مواد حساس اضافه می کند.

نقش هوش مصنوعی در امنیت سایبری

هوش مصنوعی نقشی اساسی در بسیاری از عناصر استراتژی دفاع سایبری یک کسب و کار دارد. به عنوان مثال ، فناوری آنتی ویروس از یک سیاست سخت گیرانه "بله یا خیر" در مورد احتمال مخرب بودن پرونده استفاده می کند یا خیر. این موضوع ذهنی نیست ، از طریق سطح دقیق پارامترها ، چیزی یا تهدید محسوب می شود ، یا نه. هوش مصنوعی می تواند به سرعت تعیین کند که آیا دستگاه خراب می شود ، دستگاه را قفل می کند ، شبکه را از بین می برد یا خیر یا مجاز است. توجه به این نکته مهم است که VIPRE از AI و ML به عنوان م keyلفه های کلیدی در سرویس های امنیتی ایمیل و نقطه پایانی خود استفاده می کند ، به عنوان مثال به عنوان بخشی از راه حل ایمنی ایمیل ضمیمه sandboxing که در آن یک پیوست ایمیل با هوش مصنوعی در محیطی جدا از مشتری و باز می شود. شبکه.

بنابراین اگرچه هوش مصنوعی نمی تواند یک روش ایده آل برای جلوگیری از نشت تصادفی داده ها از طریق ایمیل باشد ، اما نقش مهمی در زمینه های خاص مانند شناسایی ویروس ، جعبه شن و تجزیه و تحلیل تهدید دارد.

نتیجه

با اعتماد زیاد به ایمیل در شیوه های تجاری ، نشت داده های تصادفی یک خطر اجتناب ناپذیر است. پیامدهای تأثیر اعتبار ، نقض انطباق و خسارت مالی مرتبط می تواند ویرانگر باشد. فرهنگ آگاهی سایبری با آموزش مداوم و فناوری صحیح نیز ضروری است.

ارائه یک فناوری که به کاربران هشدار می دهد در صورت احتمال بالقوه مرتکب اشتباه می شوند - اعزام ایمیل به شخص اشتباه یا اشتراک اطلاعات حساس درباره شرکت ، مشتریان یا کارکنان آن - نه تنها خطاها را به حداقل می رساند ، بلکه به ایجاد ایمیل بهتر نیز کمک می کند. فرهنگ. اشتباهات به راحتی در یک محیط کار سریع و تحت فشار انجام می شود - به خصوص با افزایش کار در خانه که بررسی فوری همتایان را که بسیاری از آنها عادت کرده اند فراهم نمی کند.

اما به جای سپردن این مسئولیت به هوش مصنوعی ، این نوع فناوری ، همراه با بینش انسانی آموزش دیده ، می تواند کاربران را قادر به تصمیم گیری آگاهانه تری در مورد ماهیت و قانونی بودن ایمیل خود قبل از اقدام به آن کند. در نهایت ، حمایت از سازمان ها برای کاهش این عنصر پر خطر کسب و کار ، و تقویت اعتبارنامه ها از طریق فرهنگ آگاهی سایبری.

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : قصه های همسران قدیمی برای پیش بینی آب و هوا: چه چیزی مبتنی بر علم است و فقط فرهنگ عامیانه چیست؟


سایت انفجار هات بت hot bet

اجداد ما در پیش بینی هوا بسیار خوب بودند ، اما آنها همیشه نمی دانستند که در مورد چه چیزی صحبت می کنند.

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : If Perseverance Finds Evidence of Life on Mars, How Will We Recognize It?


سایت انفجار هات بت hot bet

If all goes according to plan, the arrival of NASA’s Perseverance rover on February 18, 2021, will mark the end of an era in Mars exploration.

The first era began in 1964 when Mariner 4, the first successful Mars spacecraft, flew by the planet and sent back images of a seemingly barren, cratered, Moonlike world. To a public raised on fanciful tales of Mars as harsh but habitable land, the views came as a shock. Subsequent missions painted a more varied, nuanced portrait of the Martian environment, raising hopes for the 1976 Viking missions. Two landers dug into the red soil and tested it for signs of life — but they came up empty. Those results closed out Era One with a disappointing message: Mars is a dead planet.

Over the next two decades, planetary scientists began to realize that the Viking experiments were naive, based on insufficient knowledge about the geology and chemistry of Mars. The second Mars era began in 1996, when NASA’s Mars Global Surveyor entered orbit and the little Sojourner rover began rolling across the surface. The goal this time was to develop a deep understanding of the planet’s history and evolution, with an eye toward finding out if life ever took hold there, even if it died out billions of years ago. Over time, spacecraft from India and the European Space Agency (ESA), and now China and the United Arab Emirates, joined the effort.

Perseverance is the culmination of Mars exploration, Era Two. For the first time, a rover will explore the Martian surface not just for local study, but to collect samples for return to Earth. All the power of the world’s research laboratories will be unleashed on them. The results of those studies could finally uncover the long-sought signs of alien life, or could greatly strengthen the case that Mars was never the living planet we hoped it was.

Scientific curiosity, international competition, and private explorers like Elon Musk guarantee that Era Three of Mars exploration will happen. But what that era looks like will depend profoundly on what Perseverance finds as it samples the landscape around Jezero crater on Mars. You can watch the landing live (with speed-of-light time delay!) via NASA’s online livestream starting at 2:15PM EST on February 18. After touchdown, at 8PM EST the same day, the National Geographic Channel will offer a deep look at the mission’s backstory in a two-hour documentary, Built For Mars: The Perseverance Rover.

Even if the landing unfolds flawlessly, we won’t know the true meaning of Perseverance’s journey until later this decade, when NASA and ESA mount a mission to return its 15-centimeter-long sample tubes to Earth. I spoke with Ken Williford, deputy project scientist on Perseverance, about the mission’s goals, along with his greatest hopes (and fears) about what the intrepid robot might find. A lightly edited version of our conversation follows.


Perseverance superficially resembles its predecessor, NASA’s Curiosity rover, but I know that appearances are deceiving. What’s fundamentally different about this mission?

Great question. The way we’re moving the science forward with Perseverance is that we’re directly seeking the signs of ancient life and, as such, directly looking for evidence of life beyond Earth in a way that’s more serious than any mission since Viking in the mid 1970s. Or more direct is maybe a better word. That’s not a knock on Curiosity. I myself worked on that mission and loved it; it was very successful. We’re standing on the shoulders of giants, but also taking the next step.

The thing that’s so exciting to me as an astrobiologist is to get the chance to be a part of a
mission that is directly and explicitly tasked with looking for evidence of life beyond Earth. The key distinction between us and Viking is that Viking was looking for signs of extant life, organisms that are currently alive or recently deceased, whereas we are doing something very different, looking for signs of ancient life, very ancient life, three to four billion years old.

Its body may resemble that of Curiosity, but the Perseverance rover has a unique scientific soul of its own. (Credit: NASA/JPL-Caltech)

Its body may resemble that of Curiosity, but the Perseverance rover has a unique scientific soul of its own. (Credit: NASA/JPL-Caltech)

What can Perseverance do that Curiosity couldn’t? What are its new capabilities?

I would say the biggest thing that sets Perseverance and Curiosity apart in terms of the hardware is our sampling system. Mars 2020 [the original name of Perseverance] is the
first step in what would be a campaign of missions required to select and collect samples, store them on the surface of Mars, and then eventually get them back to Earth for study in Earth-based labs.

That’s called Mars sample return. It’s an idea that’s been around for quite some time, and we’re only now standing on the threshold of really beginning that process in earnest. We have a new science instruments, as you said, and we’re going to use those instruments to choose the locations in our exploration area, in and around Jezero crater [the Perseverance landing site on Mars], that have the best chance to have preserved signs of ancient life. We’re also looking at planetary evolution: How did Mars form and evolve as a planetary system? How is it similar or different to the path that Earth took as a rocky planet?

We’d like to address those questions from the surface with our instruments, but we’ll also take samples with a coring drill. That’s another big difference between the two missions. Curiosity’s drill generates powder that it takes onboard the rover to instruments inside the rover to analyze right there on Mars. Our drill instead makes cores of rock about the size of a piece of classroom chalk, seals them in titanium tubes that are then placed on the surface of Mars. Eventually, another mission picks them up and gets them into orbit. Then a third mission grabs them and flies them back to Earth for all that science that happens later, back in the Earth-based laboratories.

How will you pick out the exceptional samples that say to you, “Oh, this is something we want to take a closer look at on Earth?”

We get very specific like that, looking for very specific properties of individual samples. We also take a broader view. One of the main motivating factors is our interest is to
build a diverse set of samples, a geologically diverse set of samples. The science team has spent many years on that. Other scientists have been using data acquired from orbit. Based on those images and spectra from orbit around the landing site, we’ve built geologic interpretations of how that area evolved through time. The crater was formed by a big impact, a river floated into it, filled the crater with a lake. There was a delta that formed, so the lake had an ancient shoreline, it had an ancient deepest middle part of the lake. It had all these little micro-environments.

The area outside Jezero is something we hope to explore eventually as well, the crater rim
itself, the history of that impact. We’d like to understand the rocks outside Jezero that were there before the crater formed. Those rocks are on the western edge of a much, much larger crater called Isidis that we think could’ve only formed very early in Mars’ history. We want to visit all those different rock units and collect samples, because they each contain an important piece of this grand puzzle that we’re trying to put together, which is really about Mars’ history as a system. Most exciting to me is this question, did life ever emerge on Mars, and if so, how widespread was it?

Are there specific chemical or structural signatures that will tell you which rocks are the most promising ones for getting those answers?

What we look for in individual samples, specifically when we’re targeting signs of ancient life, is lifelike chemical compositions and lifelike shapes, especially when they occur together. We’ll observe shapes with our cameras that are all over the rover. We’ll observe compositions with our spectrometers, of which we have many aboard the rover. We’re looking for lifelike chemical elements in the rocks — inorganic minerals and organic matter, and if there’s organic matter what type might be there.

A big technological advance in the instrumentation with Perseverance is this ability to do what we call spatially resolved analysis. We have mapping instruments which, as opposed to measuring the bulk chemistry of something that’s kind of averaged over a larger area, maybe a cubic centimeter or a cubic inch if you like, they’re rastering a beam, in the case of the PIXL and SHERLOC instruments. These two instruments have a beam that is about the width of a human hair, about 100 microns, and it scans that beam over the area to
get a map of chemical composition.

Engineers install the sample tubes on Perseverance at the Kennedy Space Center on May 21, 2020. (Credit: NASA/JPL-Caltech/KSC)

Engineers installing the sample tubes on Perseverance at the Kennedy Space Center on May 21, 2020. (Credit: NASA/JPL-Caltech/KSC)

Would you be able to see Mars fossils? Is that a possibility?

Not individual cells, unless the cells are very large, and we don’t expect to see something like that. In fact, one of the main reasons to get the samples back to Earth is so we can use light microscopy and spectroscopy to get higher spatial resolution, even down to nanometer-scale resolution. With spatial resolution like that, we can distinguish individual fossil cells quite well. There are many examples of them on Earth. Some of the oldest sedimentary rocks on Earth have fossil bacteria in them.

What we can see on Mars with Perseverance is larger-scale structures that can be formed by single-celled organisms, like microbial mats. We absolutely can see things at that scale. Those are almost meta-shapes formed by those little cells.

Those structures can be really ambiguous, though. The controversy over the life-like structures in the Mars meteorite, Allan Hills 84001, is still unresolved 25 years later.

Yeah, absolutely. We think about the Alan Hills meteorite a lot. It launched a lot of interesting science and in some sense was really responsible for the expansion in the field
of astrobiology. The funding that paid for PhD work may well not have existed had it not been for that. It set into motion the approach I just described, looking for both lifelike shapes and lifelike compositions when they occur together. I think some people oversimplify the history of the meteorite [and the reported claim of fossil life from Mars]. There was a lot more to that paper, if you go back and look at the details.

I’m going to give away my age and let you know that I was at that press conference in 1996.

Really? Nice!

There’s still a sensitivity among scientists who work in astrobiology to interpreting shapes
alone [as indicators of past life] in the absence of compositional information. Humans are fantastic pattern-recognizers. We see things that aren’t there all the time. I’m looking out my window right now at shapes I can see in the clouds and that sort of thing. So we have to be vigilant against fooling ourselves, but at the same time, if we completely shut down our visual sense and say, “Don’t believe what you see,” then we’re really at risk of missing big things. It’s one of the most interesting challenges we face with Perseverance: How do we be stay open to interesting things on Mars without unduly fooling ourselves?

Let’s get into it, then! What might a truly meaningful mineral or structural relic of ancient life look like?

There are a number of minerals that we often find associated with signs of ancient life on Earth. Carbonates are a big one. On Earth, seashells are made of carbonate minerals. We don’t expect to find large, complex animals of the kind that form seashells on Mars, but even the oldest stromatolites [sedimentary structures associated with bacteria] are formed from carbonate minerals that have later been partially silicified. Porous fossil microbial mats contained carbonate minerals and some fluids with dissolved silica flowed into them. In some cases, the silica precipitated out, replaced some of the materials in the stromatolite, and led to it being preserved in a way that it otherwise might not have been, as microcrystal and quartz.

Then there are sulfate and sulfide minerals, sulfur-bearing minerals in both the oxidized and the reduced phases. One way to look at it is, you could boil it down to the chemical elements that you’re interested in. The core list for astrobiology are the “CHNOPS elements” [carbon, hydrogen, nitrogen, oxygen, phosphorous, and sulfur] and we look at all the minerals that bear those elements. We have carbonates, sulfates, phosphates, and so on. There are many others. Any case where you can get redox couples, so oxidation and reduction chemistry transforming something like a sulfate into a sulfide, any chemical reaction like that is something that a microbe can make its living from.

How much of Perseverance’s focus is on planetary geology versus astrobiology? And is there a tension between the two goals?

Well, geochronology lies in the realm of planetary evolution, understanding what the interior of Mars is made of and how that’s evolved over time. But these big, broad questions are also critical to astrobiology; all of these processes enable and regulate the habitability of a planet. How did the non-living systems on the planet evolve and change in a way that caused the planet to be habitable, or that caused that habitability to collapse?

Then again, the best samples for geochronology may not be best for preserving signs of life. A natural dynamic tension exists there. The way I think about it, coming more from the astrobiology side, is just as I said: All that stuff is completely critical to the signs of life and understanding their context. It’s all just big, beautiful science as well.

Jezero crater as it may have appeared 3.5 billion years ago, when Mars was warm and wet. (Credit: NASA/JPL-Caltech)

Jezero crater as it may have appeared 3.5 billion years ago, when Mars was warm and wet. (Credit: NASA/JPL-Caltech)

Tell me more about Jezero crater, Perseverance’s landing site. Why did you choose this particular location?

Well, it very clearly was once a crater lake. There’s an ancient river channel flowing into it from the northwest. Less obvious, there’s an outflow channel in the northeastern corner of the crater. Then there’s this big, beautiful delta. If you find a delta at the end of a river system inside a basin like a crater, it says there was a standing body of water here that was met by a flowing body of water. In this case, a lake is met by a river, and the river is capable of carrying all that entrained sediment because there’s energy of flow. Then when it hits the standing water, the energy drops and the sediment drops out in a big pile, just like where the Mississippi Delta meets the Gulf of Mexico.

So that’s Jezero itself, but it’s zooming out to the broader region around it that really led us here in the first place. The crater sits within a region that offers access to not only the earliest interval of Mars’ history but a younger interval where we have the Syrtis volcanic province [when the huge Martian volcanoes erupted]. Jezero is situated between Isidis to the northeast of Jezero and the Syrtis volcanic province to the southwest. Materials from that volcano would’ve been interacting and the impact of that volcanism on the Martian environment would have been recorded to some extent in the rocks around Jezero.

Is it possible to deduce how long ago Jezero crater was a lake, and how long that wet period lasted?

Our best estimate so far for the age of the Isidis impact, which has to have been earlier than the Jezero impact, is about 3.9 billion years ago. We are not about the absolute age of Jezero, however. The estimates range as old as 3.8 billion to a good bit younger, but we’re quite confident it’s in the period between three and four billion years ago. Interestingly, that is the time when we find the first evidence of life on Earth.

Perseverance is bringing along an experimental helicopter called Ingenuity. Will it help you locate interesting places to explore?

Ingenuity has a well-defined mission that it plans to execute over 30 sols [Martian days] with five flights of increasing complexity. The mission there is to demonstrate that that flying technology can work on Mars. It would be really powerful in enabling future helicopters that could land and be a major component of the science exploration. We’re all rooting for the team and can’t wait to see the images that result, but it’s not a component of our science mission planning.

What makes Jezero crater such a significant place to go prospecting for evidence of ancient Martian life?

Jezero offers clear set of environments and sub-environments, all the different areas within the ancient crater lake. We can very confidently say, if we go there and we do our job and we collect a diverse set of examples that have been very well characterized and we bring them back — if we do not find any evidence of life in there, that tells us something quite significant. This is a clearly habitable environment early in Mars’ history. If life had emerged on Mars, it seems very likely that it would’ve left signs in an environment like Jezero crater.

That’s quite a powerful statement! If we bring back samples from Jezero crater and find no signs of life, what then? Would the next step be to do a deep drilling mission on Mars?

Yeah, I think a deep drilling mission or, more broadly, a mission that looks whether there are still habitable environments on Mars today. We believe, based on what we know, that
any modern life would have to be confined to the subsurface, maybe the quite deep subsurface, so deep drilling might be required.

Part of the way I look at this is that it seems we’re on a path toward human exploration of Mars in perhaps the not too distant future. This is something I’m very excited about. The idea of seeing a human being on Mars and having that human come back and relay her experience to the people of Earth and show the images and everything… Just to be our representative there and to have the planet seen directly through human eyes, that’s really inspiring to me.

Dead or alive? This famous micrograph of Mars meteorite ALH84001 shows structures that resemble fossils, but most scientists regard them as mineral formations. Perseverance seeks less ambiguous evidence. (Credit: NASA/JSC)

Dead or alive? This famous micrograph of Mars meteorite ALH84001 shows structures that resemble fossils, but most scientists regard them as mineral formations. Perseverance seeks less ambiguous evidence. (Credit: NASA/JSC)

Do we really need human exploration to answer the question of life on Mars?

There’s a lot of connections and implications between human exploration of Mars and any effort to understand whether Mars might currently be inhabited. Those two efforts are
linked, first of all, from the side of planetary protection. The Mars 2020 team spent a lot of time and effort building a system to avoid contamination of the Martian surface by Earth organisms in the interest of preserving Mars as a pristine environment and preserving our ability to look for evidence of life on Mars, extant life. When you bring humans, it’s very difficult to meet the stringent planetary protection requirements [preventing contamination] that are the subject of international agreements.

Another really interesting connection is that we have this instrument on our rover called
MOXIE. It’s a type of experiment called in-situ resource utilization, going to an environment and using something that’s there to be useful to your exploration. In this case, MOXIE will be generating oxygen from Martian CO2. More broadly, if you land humans on Mars, what resources are they going to be able to use there? A key resource is water, so landing where there might be access to water for humans is a big thing that they’re thinking a lot about.

In some ways, then, won’t human astronauts make the search for life more difficult?

Well, the places where you find water are the places you’d be most likely find any life, so that’s an interesting connection. I’m just looking forward to seeing how it all goes. Right now, we’re focused on the robotics side and both protecting Mars from undue contamination by Earth organisms. Quite critically, and for the first time, we’re also concerned with being part of a larger system enabling future missions to get the samples that we collect back to Earth. We have to do it safely, such as that there is no contamination of Earth by any Martian material, so that the container that holds those samples is opened in an extremely secure environment and assessed for Earth safety prior to all the great science will happens after those samples make their way out of the secure facility.

It all comes down to the Mars samples that Perseverance will seal into these 15-centimeter-long titantium tubes and set aside for return to Earth. (Credit: NASA/JPL-Caltech)

It all comes down to the Mars samples that Perseverance will seal into these 15-centimeter-long titantium tubes and set aside for return to Earth. (Credit: NASA/JPL-Caltech)

When the Mars samples come back home, how will you evaluate them? Do you have a ranking system, from mildly interesting to strong evidence of Martian life?

Well, honestly, my mind doesn’t go much to thinking about in that way! It would be fantastic to find something so incredibly exciting that we’re jumping up and down thinking that we maybe have evidence of life on Mars. But right now my mind is just so focused on the present concern and with building a strategic structure for a mission, so that whether or not we ever find any evidence for life on Mars, we put together an absolutely phenomenal set of samples. It helps, psychologically, to keep our focus. It’s not about assuming the worst, it’s just saying, “No matter what, we’ll learn a lot from these samples here.”

Understood. But still, you must have considered what kinds of evidence would get you jumping up and down.

Yes, we’re keeping our eyes peeled for the types of things we look for when we’re exploring the Precambrian rocks on Earth, where life is confined to stromatolites and things like that. We’re looking for structures like that. I can stop and put together a scenario that says we find something like what you see in Australia, called the Mickey Mouse-ears stromatolites.

Excuse me, did you say “Mickey Mouse”?

The canonical [non-biological] stromatolite is a layered dome. When you see it eroded off into a flat, horizontal plane, you see a bunch of concentric circles. Many minerals precipitate that way. But when life is involved, often the layers are of different thicknesses, and they can pinch and swell and wrinkle. Branching is something that we see in life expressed all over the place. You’ll see two domes growing out of one, like the ears of Mickey Mouse on his head. The specifics of the shape are very difficult to impossible to explain without biology. It would be exciting to find that in a Mars rock.

If you see a Mickey Mouse mineral structure on Mars, what’s the next step as you try to nail down, once and for all, the evidence of life?

Even on [ancient] Earth, most of what you find is ambiguous. Next you look at the composition, but you find compositions that also have some complexity to them; maybe there’s two different chemical compositions in alternating layers. Where it would start to
get really profoundly exciting is if we start to see organic matter concentrated in certain layers and not in others, and if it’s all organized in some sort of wrinkly, layered, dome-shaped structure. These are evidence of ancient life we can observe on Earth today, and they’re the closest analog to the most powerful observations we could imagine making on Mars.

The chances of us finding that needle in the haystack, that’s another matter. It gets back to the importance of bringing samples back home. There are areas on Earth where you might have Mickey Mouse ears stromatolite over here but maybe you never see that. But if you take a sample that’s anywhere near that thing, it’s going to have some [chemical or microscopic] expression of life within it, even though it won’t be obvious to you in the field. It won’t show up for you until you get it back to the lab, do a bunch of careful sample preparation, and take it through a number of different analytical techniques.

That’s more of the scenario that I guess I would say is even optimistically likely.


For more space news and ideas, follow me on Twitter: @coreyspowell



بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : زردچوبه برای درد و التهاب مفصل: آیا واقعاً م Workثر است؟


سایت انفجار هات بت hot bet

با رفتن ادویه ها ، فراموش کردن زردچوبه بسیار سخت است. رنگ زرد فروزان آن واقعاً در راهرو ادویه جات برجسته است. خواص ضد التهابی نیز این ادویه را به یک رژیم غذایی محبوب تبدیل کرده است مکمل. حتی به چای ها ، اسموتی ها ، صورت ، کرم های زخم و مواد کمک کننده باند ، به علاوه محصولات زیبایی مانند ماسک صورت. خمار؟ ظاهراً صمغ های زردچوبه می توانند این مشکلات را کاهش دهند.

همچنین ممکن است مکمل های حاوی کورکومین ، یکی از اجزای اصلی زردچوبه و یکی از فعال ترین ترکیبات بیولوژیکی آن را دیده باشید. زردچوبه و کورکومین به عنوان آنتی اکسیدان با خاصیت ضد التهابی به بازار عرضه می شوند. اما ممکن است تفاوتی بین استفاده از کل شکلات زردچوبه به جای کورکومین به تنهایی وجود داشته باشد.

تجدید نظر طب طبیعی

زردچوبه فرم پودری شده ساقه زیرزمینی (یا ریزوم) است Cucurma longa، یکی از اعضای خانواده زنجبیل. مانند زنجبیل ، می توانید ریشه تازه را پوست گرفته و خرد کنید یا از آن به صورت ادویه خشک استفاده کنید. ساقه آن به رنگ های روشن ، خردل زرد و کاری را به رنگ روشن در می آورد و باعث افزایش طعم می شود. این ادویه به صورت خوراکی و موضعی برای درمان مواردی مانند کوفتگی و زخم در طب سنتی در جنوب شرقی آسیا ، چین و هند استفاده می شود.

از نظر بسیاری ، نامگذاری سنتی و طبیعی باعث جذابیت زردچوبه می شود. در تلاش برای سلامتی بهتر ، مکمل های غذایی میانبرهای کمی وسوسه انگیز هستند. محصولات بهداشتی طبیعی به راحتی در مواد غذایی یا داروخانه یافت می شوند. آنها در دسترس هستند ، در حالی که مراجعه به پزشک برای نسخه پزشک هزینه و زمان می برد. آنها همچنین به عنوان یک روش بالقوه برای تسکین درد زانو یا سایر بیماری ها ، بدون عوارض جانبی آسپیرین و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs). امروزه همراه با هزینه های بالای مراقبت های بهداشتی ، افراد به دنبال راه های امیدوار کننده ای برای جلوگیری از سرطان ، زوال عقل و بیماری های قلبی یا یافتن راهی به خواب آرام و آرام هستند.

اصطلاح طبیعی جذابیت خاص خود را نیز دارد ، وقتی صحبت از حوزه مواد معدنی ، ویتامین ها یا مکمل های غذایی می شود. اما محققان توصیه می کنند که با احتیاط نزدیک شوید. "مردم در تصور اینکه چیزی ایمن است اشتباه می کنند زیرا طبیعی است. بخاطر داشته باشید ، همه سموم از طبیعت ناشی می شوند. ”می گوید اخلاص خان ، رئیس مرکز ملی تحقیقات محصولات طبیعی در دانشگاه می سی سی پی.

مسئله دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد: مکمل های غذایی و مواد تشکیل دهنده آنها توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده مانند یک گروه غذایی خاص و نه یک دارو تنظیم می شود ، همانطور که در قانون بهداشت و آموزش مکمل های غذایی 1994 تأسیس شده است. این بدان معنی است که آنها نیاز به تأیید ندارند قبل از ورود به بازار ایمن یا موثر است.

امروزه ، شرکت ها در حال غنی سازی یا سنتز یک جز single ادویه هستند و آنها را در دوزهای چند صد میلی گرمی می فروشند. این بدان معناست که کپسول های کورکومین به کل ادویه طبیعی یا فواید کامل آن شباهت ندارند. پاشیدن زردچوبه به کاری مورد علاقه خود یک چیز است. خان می گوید ، اما تبدیل زردچوبه یا هر ادویه دیگری با خواص مفید به یک جز single واحد ، کپسول با دوز بالا ، "یک بازی کاملاً جدید" است.

طبق تعریف ، مکمل های غذایی رژیم غذایی سالم را تقویت می کنند. و شاید رژیم های غذایی ما می توانند سالم تر باشند ، اما خان می گوید: "درمان های خانگی برای درمان همه چیز نیستند."

چالش های تحقیق

از آنجا که زردچوبه هم اقدامات ضد التهابی و هم آنتی اکسیدانی دارد ، محققان کورکومین را که تقریباً 5 درصد وزن زردچوبه را تشکیل می دهد ، به صفر می رسانند. کورکومین به عنوان دارویی برای بسیاری از بیماری ها از جمله سرطان ، بیماری آلزایمر ، بیماری پارکینسون ، اختلال نعوظ ، طاسی و هم به عنوان پیشگیری از بارداری و هم تقویت کننده باروری در حال بررسی است.

در فرهنگ های آزمایشگاهی و مدل های حیوانی ، کورکومین علیه باکتری ها ، قارچ ها ، انگلی ها ، سلول های سرطانی و ویروس ها مانند HIV و HPV کار کرده است. در افراد ، به طور موضعی ، اینگونه است تقویت شده التیام زخم. برخی از این روش ها در حال حاضر در حال آزمایش هستند آزمایشات بالینی. اما تا به امروز ، کورکومین ، در صورت وجود ، موفقیت زیادی در آزمایشات انسانی ندیده است.

در یک کارآزمایی بالینی کوچک و اخیراً منتشر شده در سالنامه پزشکی داخلی، به نظر می رسد که زردچوبه برای تسکین درد در افراد مبتلا به آرتروز زانو ، یک بیماری دردناک و غیر قابل برگشت که در آن غضروف تا حد استخوان فرسوده می شود ، کمک می کند. محققان دانشگاه تاسمانی ، استرالیا ، به طور تصادفی 70 نفر را به مدت 12 هفته یا عصاره زردچوبه یا دارونما قرار دادند. افراد گروه درمانی درد کمتری نسبت به گروه دارونما در یک پرسشنامه گزارش کردند. عصاره تورم را کاهش نمی دهد ، یا غضروف سالم ایجاد نمی کند.

2018 کارازمایی بالینی منتشر شده در مجله انجمن پزشکی کانادا ، مطالعه کورکومین به تنهایی ، نتایج متفاوتی را نشان داد. این تیم 606 شرکت کننده را که تحت عمل جراحی بزرگ عروقی بودند ، در یکی از 10 بیمارستان در سراسر کانادا ثبت نام کرد. شرکت کنندگان یا دارونما یا 2000 میلی گرم کورکومین خوراکی دو بار در روز و به مدت چهار روز دریافت کردند. محققان چهار نشانگر زیستی التهاب را اندازه گیری کردند و هیچ تفاوتی در گروه ها ، یا در عوارض بعد از عمل یا مدت زمان بستری در بیمارستان مشاهده نکردند.

این یافته ها باعث تعجب کاترین نلسون ، شیمی دان دارویی در دانشگاه مینه سوتا ، مینیاپولیس نشد. در سال 2017 ، نلسون و همکارانش برخی از مطالعات در مورد کورکومین را بررسی کردند ، از جمله آزمایشات بالینی کنترل شده با دارونما ، منتشر شده نتایج آنها در مجله شیمی دارویی. اگرچه یک فراتحلیل جامع نبود ، اما یافته های آنها توانایی کورکومین را در درمان طیف وسیعی از بیماری ها مورد تردید قرار می دهد.

نلسون و تیم او می گوید این بدان معنا نیست که محققان باید زردچوبه را به عنوان یک درمان بالقوه کنار بگذارند. کورکومین تنها یکی از صدها ماده موثره موجود در زردچوبه است و هنوز فعالیت بیولوژیکی آن مواد شیمیایی باید مرتب شود. وی افزود: "ممکن است در مورد زردچوبه نکته مفیدی وجود داشته باشد. بسیاری از داروهای سنتی قدرت ماندن دارند زیرا کاری انجام می دهند. "

اما نلسون شک دارد که کورکومین یکی از اجزای موجود در زردچوبه است که از مزایای این ادویه است. او می گوید: "من باور ندارم كه بر اساس داده ها كاری انجام شده باشد."

نلسون می گوید ، یک گزینه برای محققان این است که با در نظر گرفتن تمام قسمتهای گیاه و همچنین کاربردهای گسترده ای که در داروهای سنتی پیدا کرده است ، نگرش جامع تری نسبت به زردچوبه داشته باشند. به عنوان مثال ، یک مخلوط پیچیده ، در مقایسه با یک مولکول منزوی منفرد که می تواند اثرات بسیار متفاوتی داشته باشد ، خواص شیمیایی و دارویی متفاوتی خواهد داشت.

یک مکمل ، نه درمانی

افراد اغلب مکمل های غذایی و داروهای سنتی را با هم توده می کنند. اما طب سنتی برای هدف قرار دادن یک مشکل خاص سلامتی برای مدت زمان محدود با هدف قرار دادن علت بیماری طراحی شده است. خان می گوید: "به آنها چند هفته داده شد و متوقف شدند." "داروهای سنتی قرار نیست که تا آخر عمر هر روز مصرف شوند."

اگرچه افزودن ادویه و گیاهان به غذای ما خوب است ، اما تعدیل آن مهم است. زردچوبه به طور کلی بی خطر تلقی می شود و خواص ضدالتهابی ادویه می تواند مفاصل دردناک شما را تسکین دهد. خان می گوید فقط انتظار نداشته باشید كه زردچوبه آرتروز شما را درمان كند ، زیرا مكمل های غذایی برای درمان هیچ چیز نیستند.

همچنین مهم است که بدانید هرکسی نمی تواند زردچوبه را تحمل کند که باعث ناراحتی معده ، حالت تهوع ، اسهال یا سرگیجه می شود. همچنین ممکن است نحوه تجزیه برخی از داروها در کبد را تغییر دهد. یک لیست دقیق (و همچنین جزئیات بیشتر در مورد ادویه) را می توان در اینجا یافت Rrxlist.com.

خان می گوید ، بهترین استراتژی مصرف هر روز غذای سالم است. با ادویه جات و گیاهان ، از جمله زردچوبه ، طبخ کنید زیرا طعم خوبی دارند و همچنین برخی از فواید سلامتی را به همراه دارند.

بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی

سایت انفجار هات بت : حمله ستاره دنباله دار بین ستاره ای


سایت انفجار هات بت hot bet

پیشرفت علم می خواهد با داستانهای علمی-تخیلی که در چشم اندازهای قدیمی جهان قرار دارند ، بی رحمانه برخورد کند. قسمت های نسخه اصلی را تماشا کنید منطقه گرگ و میش از اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 خواهید دید که منظور من چیست. در آن زمان ، راد سرلینگ می توانست داستان های تمثیلی خود را بر روی سیارک های مشابه زمین قرار دهد بدون اینکه اختلاف نظری بیش از حد در بینندگان ایجاد کند. پس از مشاهده کاوشگرهای فضایی از ده سیارک از نزدیک (با بسیاری از موارد) ، اکنون به آن قسمت ها نگاه کنید ماموریت های بیشتر در راه است) ، و نقشه های آنها از یک کیفیت عالی و افسانه ای برخوردار است.

فیلم های فاجعه کیهانی وضعیت بهتری نداشته اند. وقتی جهانیان تصادم می کنند، از سال 1951 ، امروز به عنوان ویترین كیتش یاد می شود ، تا حدی كه اصلاً از آن یاد می شود. شهاب سنگ، یک فیلم پرفروش احتمالی سال 1979 با بازی شان کانری (RIP) ، وضعیت خیلی بهتری نداشته است. سال 1998 آخرالزمان - در آن دسته از مته های حفاری نفتی برای نجات زمین از یک سیارک قاتل عجیب درخشان ، تقریباً بیومورف - که بیشتر به عنوان مورد علاقه تماشای نفرت زندگی می کند ، تلاش می کنند. بنابراین وقتی فرصتی برای پیش نمایش پیدا کردم هم شک داشتم و هم کنجکاو بودم گرینلند، یک فیلم امروز افتتاح می شود درباره تأثیر یک دنباله دار بین ستاره ای ، با بازی جرارد باتلر (بالا) و کارگردانی ریک رومن واگ.

موفقیت این فیلم ها با اتخاذ رویکرد "کم-زیاد" بیشتر است که فضای بیشتری را هم برای علم واقع گرایانه و هم برای درام واقع گرایانه فراهم می کند. به نظر نمی رسد این شی از فضا برای هدف قرار دادن جاذبه های گردشگری بین المللی چندان خسته کننده باشد: هیچ قطعه ای با هدف از نظر استراتژیک برج ایفل یا مجسمه آزادی را بیرون نمی کشد. همچنین ساختن یک ستاره دنباله دار بین ستاره ای حداقل یک برگ انجیر قابل قبول در مورد اینکه چرا دانشمندان هشدار زیادی در مورد ورود این جسم ندارند و پیش بینی مسیر دقیق آن بسیار دشوار است. (زمین ممکن است در واقع توسط کوچک مورد اصابت قرار گرفته باشد شهاب سنگ های بین ستاره ای در گذشته نه چندان دور.) کمبود طراوت فنی در مورد طرحهای مزخرف صرفه جویی در جهان وجود دارد. و تمرکز فیلم بر ترس وحشتناک افرادی که سعی در زنده ماندن دارند ، نسبت به لحظه آگاه از همه گیری ما صادق است.

بصری ، گرینلند هنوز هم باید امتیازات خود را به داستان سرایی بدهد. از همه قابل توجه تر ، در چند صحنه مهم ، قطعات دنباله دار مانند طوفان گلوله های آتش فرود می آیند. از مارك ماسيكوت ، كارگردان جلوه هاي بصري ، در مورد آن لحظه ها پرسيدم. وی آزادانه اعتراف كرد: "احتمالاً به همین تعداد نخواهد بود و نحوه برخورد آن با اتومبیل و مردم و چگونگی نتایج بسیار متفاوت خواهد بود." "این مجوزی خلاقانه برای جالب و پویا نگه داشتن مسائل بود." شاید بزرگترین پیشرفت علمی نحوه نمایش واکنش انسان در فیلم باشد ، که انسان.

من با کارگردان صحبت کردم ریک رومن واو در مورد چگونگی آفرینش او گرینلند، چگونه او تعادل خود را بین علم و سینما پیدا کرد ، و ایجاد یک فیلم فاجعه در وسط بیماری همه گیر COVID-19 چگونه بود. نسخه ویرایش شده مکالمه ما در ادامه می آید.

معامله واقعی: دنباله دار بوریسوف ، یک بازدید کننده بین ستاره ای است که توسط تلسکوپ فضایی هابل در سال 2019 هنگام عبور از مقابل یک کهکشان مارپیچی دور تصویر شده است. (اعتبار: NASA / ESA / D. Jewitt-UCLA)

معامله واقعی: دنباله دار بوریسوف ، یک بازدید کننده بین ستاره ای است که توسط تلسکوپ فضایی هابل در سال 2019 هنگام عبور از مقابل یک کهکشان مارپیچی دور تصویر شده است. (اعتبار: NASA / ESA / D. Jewitt-UCLA)

پیش از این فیلم های تأثیرگذار زیادی وجود داشته است. چطور نزدیک شدی گرینلند انجام کار جدیدی؟

این همیشه در مورد راه متفاوت ورود به سرزمین آشنا برای من است. امیدوارم که من این کار را با فیلم های زندان خود انجام دادم افتاده حق امتیاز. وقتی اینو خوندم [screenplay]، من واقعاً به دنبال یک هیجان انگیز بودم - یک فاجعه ، وحشت ، بقا ، داستان در این زمینه. وقتی مطالب را می خواندم یادم می آمد فرزندان انسان. این مرا به یاد آورد جنگ های جهانی. این راهی را که شخصیت تام کروز در آن حضور داشت به من یادآوری کرد جنگ های جهانی و دو بچه او نقطه نظرات جهان در معرض خطر را تعریف کردند. این هرگز از آن منحرف نشد ، بنابراین شما وابستگی عاطفی پیدا کردید.

چیزی که دوستش داشتم گرینلند این است که این واقعاً این داستان عاشقانه یک خانواده است که سعی در جبران کردن ، تلاش برای بازگشت دوباره با هم دارد ، فاصله یک میلیون مایل. این موضوع از نظر موضوعی در مورد آنچه امروز در جهان اتفاق می افتد بسیار احساس می شود ، با وضعیت تفرقه انگیز چیزهایی که ما در آن قرار داریم. آنها فکر می کنند که آنها تمام وقت در جهان را دارند تا ازدواج خود را حل کنند و عشق خود را اصلاح کنند. و سپس از آن گرفته شده است. اگر این نوع تصویر صمیمی را در این کار داشته اید ، پس این سواری بزرگ احشایی که باید انجام دهیم به مایه کیک تبدیل می شود. این یک دیدگاه داخلی به عمل می دهد ، جایی که شما همه چیز را از داخل تماشا می کنید ، در مقابل فقط CGI را تماشا می کنید [special effects] منفجر کردن چیزها

هنوز هم اعتراف می کنم که در مورد تماشای یک فیلم فاجعه دنباله دار مشکوک بودم ، تا اینکه دیدم برای فرار از کلیشه ها چه کردی.

من رزرو شما را درک می کنم آنها در هنگام خواندن مطالب از رزروهای من بودند. من متن های زیادی را در این ژانر خوانده بودم که احساس می شد ، فقط همین فرمول را بارها و بارها می بینم. چیزی که من را با این فیلم روبرو کرد این است که ، در 20 دقیقه اول ، هیولا ازدواج است - تنش کنار آمدن با آنچه برای آنها اتفاق افتاده است. ستاره دنباله دار کلارک این فقط چیزی زیبا است که از کنار زمین عبور می کند. سپس داستان کاملاً روی سرش ورق می خورد. من عاشق آن موتور روایی هستم.

من از کارهای کوچکی که برای به روزرسانی علم انجام دادید قدردانی کردم - به عنوان مثال ، تصاویر تلسکوپی قابل قبول از دنباله دار کلارک. واقع گرایی علمی چقدر طرح شما را پیش برد؟

ما نمی خواستیم کسی مثل نیل دگراس تایسون را گول بزنیم و به او بگوییم ، "این دقیقاً همان روشی است که همه چیز پیش می رود!" من فکر می کنم ساختن نوعی سینما سرگرم کننده ، تحریک آمیز و بزرگ وظیفه دارد. اما همچنین ، من کاملاً درمورد اصالت و منطق هستم ، منطقی است. این تعادل است. بعضی مواقع می توانید منطق چیزی را بیش از حد ، به آن فضای کافی بدهید تا تعلیق اعتقاد را برای شما به وجود آورد.

به خصوص ساخت ستاره دنباله دار بین ستاره ای کلارک چطور؟ این جزئیات کاملاً غیرمنتظره ای است.

ما تحقیقات گسترده ای انجام دادیم ، نه تنها در مورد ستاره های دنباله دار بین ستاره ای. وقتی این کار را کردیم ، یاد گرفتیم - اوه ، خدا چقدر باحال است؟ - که بسیاری از آنها طی میلیون ها سال به قطعات مختلف تقسیم می شوند. بنابراین ، اکنون می توانم یک [comet] هیولا در مقابل انتظار برای یکی از بزرگترها ، به مدت دو ساعت همه چیز را لگد زد [single impact]. اصولی پیدا می کنید که می تواند شما را در رویکرد خلاقانه راهنمایی کند. ما همچنین تحقیقات زیادی در مورد چگونگی [dinosaur] انقراض واقعاً از بین رفت. خروجی و باران مذاب ، و اینکه چگونه زمین آتش گرفت و سنگی که به زمین برخورد کرد چقدر بزرگ بود؟

نظریه های بسیار خوبی وجود دارد ، اما هنوز نظر کسی در مورد آن است ، درست است؟ ما سعی کردیم تا نظر کلی در مورد چگونگی اوضاع را مورد استفاده قرار دهیم و سپس از آن به عنوان یک موتور برای آنچه که می سازیم استفاده کنیم [in the movie].

شما در معرض ویرانی سنگین نیستید ، اما صحنه های فاجعه شدید هستند زیرا کاملاً واقعی احساس می شوند. آیا به حوادث فاجعه بار واقعی مانند بمباران هیروشیما و ناگازاکی نگاه کردید؟

شما باید در تمام تاریکی و نور فرو بروید. تلخ و شیرین است. منظره خورشید وقتی یک روز بعد از اولین شب بزرگ اثرات قطعه ای طلوع می کند [in Greenland]: جهان نارنجی است و این مبتنی بر تماشای آتش سوزی هایی بود که در استرالیا اتفاق می افتاد. با تماشای آن ، سعی کردیم که بسازیم [the scenes] احساس کنید که ممکن است معتبر باشد ، و تعجب اگر ما بیش از حد رفته است. متأسفانه ، آتش سوزی در ساحل غربی آغاز شد و ما مثل این بودیم: "ما می توانستیم پنج برابر جلوتر برویم و واقعیت داشت."

قطعه های دنباله دار کلارک ورودی دراماتیک (اگر تا حدودی خیالی) در این صحنه از "گرینلند" (اعتبار: STXfilms)

قطعاتی از دنباله دار کلارک ، در صورتی که تا حدودی خیالی باشد ، دراماتی در این صحنه از "گرینلند" وارد می شود. (اعتبار: STXfilms)

بسیاری از گرینلند درباره نحوه واکنش مردم در برابر فاجعه است. در اینجا دانش و تاریخ زیادی وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد. برای الهام خود کجا رفتید؟

وقتی فیلم را ساختم جنون، این یک چشم بزرگ برای من بود. من یک مامور آزادی مشروط داوطلب در ایالت کالیفرنیا شدم تا مخفیانه وارد سیستم کیفری شوم و واقعاً آن را درک کنم. می خواستم خودم آن را ببینم و در قالب کلیشه ها و کلیشه ها نیفتم. که تبدیل به یک ادیسه دو ساله شد. من جامعه ای با رنگ خاکستری اخلاقی یافتم. من دیدم که مردم اخلاقیات خود را برای بقای خود ، بلکه زیبایی و انسانیتی را که انتظار ندارید ، تا کجا فشار خواهند داد.

شما بازیگری مثل نیکولای کوستر-والداو دارید. من او را وارد سیستم زندان کردم و او در حال صحبت با یک فرد است [inmate]. سپس 10 دقیقه بعد ، پس از اینکه او باور نمی کند این مرد چقدر زیبا و خوش بیان است ، ما یاد می گیریم پسری که یک روز قبل فهمید 37 سال زندان بیشتر دارد. و با این حال او به این روش انسانی با ما صحبت می کند. این در تمام داستان هایی که می گویم مورد توجه من قرار گرفته است.

شما فکر می کنید یک فاجعه فضایی به همین ترتیب افراط اخلاقی بشریت را به بار می آورد؟

به من ، گرینلند یک روش واقعا جالب برای به دست آوردن همه آن اشکال مختلف اخلاق بود. می توانید فکر کنید ، بله ، زندان مردم را مجبور می کند که چنین رفتار کنند. مرگ یا زندگی مردم را مجبور می کند که چنین رفتاری انجام دهند. ما در حال حاضر شاهد آن هستیم ، با شیوع همه گیر ، بی عدالتی نژادی ، تفرقه افکنی در سیاست های خود. این زشت می شود و شما می بینید که بشریت بدون دیوار زندان و بدون دنباله دار - بدون هیچ چیز - آزمایش می شود.

این برای من همیشه چیزی است که واقعی دنبال آن هستم. شما مانند یک دنباله دار یا زندان یا یک بیماری همه گیر محرک می خواهید. اما چه اتفاقی می افتد در داخل آن محرک؟ واکنش مردم چگونه است؟ هیولای واقعی از نظر من هرگز در مورد برخورد ستاره دنباله دار با مردم نبوده است ، بلکه این نحوه رفتار مردم بوده است. آیا این باعث می شود که آنها قادر به انجام کارهای شنیع باشند ، یا اینکه ایثارگرانه عمل می کنند و به یکدیگر کمک می کنند و به یکدیگر کمک می کنند؟

چه حسی داشت اکران یک فیلم فاجعه در وسط یک بیماری همه گیر؟ آیا نگران بودید که کسی مایل به دیدن این نوع داستان نباشد؟

خوب ، شاید بدبختی عاشق معاشرت باشد و ما بتوانیم فاجعه واقعی را فراموش کنیم و در تئاترها سرگرم شویم و یک شکل بزرگ سرگرمی را ببینیم. اما یک پیام وجود دارد گرینلند جایی که امیدوارم در انتهای تونل چراغ تمام مسائلی را که ما با آن دست به گریبان هستیم و فاجعه هایی که اکنون با آن دست به گریبان هستیم را ببینم. امید و عشق در دنیا وجود دارد. این پیامی است که ما پیروز خواهیم شد.

همچنین هنگام برخورد با COVID-19 این چالش عملی را داشتید که در میانه تولید باشید. چگونه مدیریت کردید؟

این فیلم ، در ماه مارس ، در مرحله میکس قرار داشت و صدها عکس جلوه های تصویری باقی مانده بود ، نتیجه به پایان نرسید ، میکس به پایان نرسید ، آنلاین به پایان نرسید و با تعطیل شدن کالیفرنیا ، ما تعطیل شدیم. همه به جای اینکه همه درهای خود را ببندند و به خانه خود بروند ، رایانه های خود را برداشته ، هر آنچه را که می توانستند بردند و 300 نفر بیش از چهار ماه از راه دور از کاناپه و اتاق خواب خود برای پایان این فیلم کار کردند.

هیچ کس شلیک نکرد ، تا آخرین نفر در این خدمه و تولیدکنندگان ما پایین آمد. همه از سر گذراندند و این اتفاق را رقم زدند. ما بسیار رسانه محور شده ایم و همه موارد شنیع را نشان می دهیم [in the world]. ای کاش کمی بیشتر ترکیبی باشد که نشان دهنده انسانیت و کارهایی است که مردم برای کمک به یکدیگر انجام می دهند. به اولین جامعه پاسخگو ما نگاه کنید ، افرادی که همه کارها را به لحاظ کمک به ما و زنده نگه داشتن آنها به درستی انجام می دهند. من عاشق این هستم که ما شاهد یک جنبش مردمی هستیم که می گویند: "ما باید شفای این کشور و بهبود جهان خود را شروع کنیم."


برای دریافت اخبار بیشتر علمی و تفسیر ، من را در توییتر دنبال کنید: coreyspowell



بازی انفجار هات بت
بازی انفجار hotbet
سایت بازی انفجار شرط بندی